Mooie Woorden

Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.

Tekst onder afbeelding

Mooie woorden – PopUpGedachte donderdag 25 juni 2026

“Het zijn mooie woorden” schreef Toon Tellegen in zijn bundel Miniscule oorlogen. Over de beroemde drie woorden uit een brief van Paulus: geloof, hoop en liefde. “We hebben ze laten dansen, ze konden er niets van.” Nu zijn ze moe en zitten ze uit te rusten. Wat ons rest, zegt Toon, zijn onrust, verlangen en onhandigheid, die drie, en van die drie: onhandigheid het meest.

Je kunt zomaar mooie woorden beamen, maar zo eenvoudig is het nog niet. Want hoe leef je dat dan? Hoe dans je ermee? Is er licht en lichtvoetigheid in geloof, hoop en liefde. Of zijn het logge begrippen die door kerken galmen, maar waar verder geen land mee te bezeilen is. In dat geval, beginnen we maar met de onrust en het verlangen – en het besef van onhandigheid. Juist als het gaat om mooie woorden.

Net vooraf aan de lezing van de dag deelt Jezus van Nazareth zijn mooie woorden. Woorden die volgens de grote Tolstoi de kern zijn van christendom, maar die zo anarchistisch en radicaal zijn dat de hele christenheid ze voor de zekerheid maar heeft geparkeerd. Het is de zogenaamde bergrede. Tolstoy ging op z’n vijftigste door een diepe existentiële crisis, bestudeerde de religies en kwam bij Jezus van Nazareth uit. Maar dan niet religieus, want de Oosters Orthodoxe Kerk die diep verweven was met de Russische macht, kon hem gestolen worden. En alle dogma’s erbij.

Ik kan hem lang niet overal in volgen, maar als er iemand de woorden van de rabbi serieus nam, is hij dat wel. Welke woorden? Nou, vrij concrete dingen als: maak je geen zorgen over de dag van morgen, wat je zult aantrekken en wat je zult eten. Want er wordt voor je gezorgd. Heb je vijanden lief, vergeldt geen kwaad met kwaad, oefen zachtmoedigheid, sticht vrede en zo nog een aantal heel praktische voorschriften. En hij eindigt deze serie hiermee:

Ieder nu, die deze woorden van Mij hoort en ernaar handelt, kan men vergelijken met een verstandig man die zijn huis op rotsgrond bouwde. De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij stortten zich op dat huis, maar het viel niet in, want het stond op gegrondvest op de rots. Maar ieder die deze woorden van Mij hoort, doch er niet naar handelt, kan men vergelijken met een dwaas die zijn huis bouwde op het zand.

De woorden zijn zinloos als we ze enkel beamen. Ze zijn geen danspartners, maar zitten te slapen in een stoel, als we ze enkel aan de muur parkeren of de schoonheid ervan belijden als ‘een mooi streven – maar verder niet praktisch hoor, want als we werkelijk zouden weigeren kwaad met kwaad te vergelden, dan zouden we in de problemen komen, toch? Of als we werkelijk onze vijanden liefhebben, andere wangen toekeren, niets terugeisen van wat van ons geleend is. Dat echt doen? Misschien een keertje. Als het zo uitkomt. Maar verder moeten we de staat militair ondersteunen, moet er streng gestraft worden, wie fout is wordt uitgesloten – en zo nog het een en ander. Want we moeten niet naïef zijn.

Zand, of drijfzand – zegt de rabbi. Er is werk te doen, alleen dan bouw je een dak boven je hoofd in de stormen van deze wereld. En die van het leven. Wie begint met muren bouwen tegen mensen op de vlucht, graaft z’n eigen graf. Wie begint met uitsluiting om de eigen cultuur te behouden, bouwt een paleis zonder fundering, een huis zonder palen, een bordkartonnen werkelijkheid. En ik, met onrust, verlangen en onhandigheid haal ik de grote woorden uit de stoel waar ze in slapen. Omdat geloof iets van overgave betekent en een einde aan het cynisme – en we maken onze eerste danspasjes. Hoop – dat grote woord kan bewegen als gaat lopen bijvoorbeeld – en liefde, ach de liefde doet het zo goed in kleine dingen. Buren en vrienden en onbekenden. Ze kunnen wel dansen, maar dan met onrust, verlangen en onhandigheid. Stap voor stap – zo ontstaat er vaste grond

Tot zover vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. En vrede, en alle goeds.

 

 
Volgende
Volgende

Inkeer