Inkeer
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Inkeer – PopUpGedachte woensdag 24 juni 2026
Je kunt toch niet zoveel op een dag als deze, met al die warmte die ons Nederlandje doorbakt deze dagen. En als je dan toch stiller moet zitten dan anders, kun je net zo goed even de tijd nemen voor wat inkeer. Het is einde seizoen, voor velen begint over een week of wat hopelijk een periode van rust. Waarom niet, al is het maar even. En misschien gaat dat wel heel goed aan de hand van de tekst van vandaag. De psalmdichter schrijft dit vanochtend:
Gij weet ook alles wat er omgaat in mijn geest
mijn diepste wezen is U niet verborgen.
Toen ik geheimnisvol werd voortgebracht,
mijn levensdraden in de schoot gevlochten werden.
Ik ben gekend. Dat is de gedachte. Ik ben niet alleen. Al zou ik het willen. Natuurlijk wil ik me soms graag verbergen. En dat kan ook goed, tenminste ik kan me verbergen voor anderen. Maar niet voor de Eeuwige. En dat is ok, want als er iemand is die begrijpt waar je vandaan komt, wat je dwars zit, waar je angsten zitten en je verlangens – dan is het deze bron van het leven wel. Dat is de gedachte van een tekst als deze; een diep besef dat alles wat we zijn, waar we uit bestaan, waar we vandaan komen en waar we heen gaan, ingebed is in een groter geheel.
Jij was de bedoeling. Ik ook. En al die anderen om ons heen ook. We doen er van alles mee, met dat wat we zijn – en lang niet altijd wat de bedoeling is. Sterker, het kost waarschijnlijk een leven en misschien nog wel meer, om erachter te komen wat de bedoeling was of is. Steeds een beetje meer daarvan beseffen in die lange leerweg. Of zelfs dat hele idee van de bedoeling los leren laten, stukje bij beetje. Omdat dit dan weer meer klopt met de bedoeling. Het wordt een beetje paradoxaal zo, maar ik denk dat het nog wel ongeveer klopt.
Jij bent bedoeld. Ik ook. Met al mijn genen, onhebbelijkheden, mogelijkheden en onmogelijkheden. En dat is niet bedoeld als een eis; daar met je dus wat mee doen, anders stel je de Eeuwige teleur. Maar als een rust. Dat het ok is om gewoon maar te zijn. En je te verwonderen over die ander, die ook echt de bedoeling was. En is.
Inkeer is naar binnen keren, daar ergens waar ook die Eeuwige woont. Verweven met jouw weefsel. Om zo langzaam en stukje bij beetje onderscheid te leren maken tussen de zweep die we onszelf opleggen, de angst die ons drijft tot minder-menselijkheid en de stem van de overgave, van leven, van liefde en hoop. En dan elke keer weer ontdekken hoe vermengd mijn ego is met mijn bedoeling. Dat het lang ook niet altijd lukt om ze los te koppelen en dat er ook niemand is die dat van me eist. Alleen een stem die me kent, al vanaf het eerste begin – en die in de fluisteringen, ontmoetingen en ontdekkingen van het leven me steeds weer wil terugbrengen naar de eenvoudige zorg voor de ander, de wereld en het besef dat er voor me gezorgd wordt.
Een beetje inkeer op een zonnige dag. Als je eraan toekomt. En anders komt het morgen, of de dag erna. Neem je tijd. Er is al genoeg om voor te rennen. En besef; niets van wie jij bent komt de Eeuwige onbekend voor. En alles wordt met liefde en zorg gezien. Dat.
Tot zover vandaag. Een hele goede woensdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Meedoen nog met de Crowdfunding?
