Dagen tellen
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren. Vanaf 31 augustus 2026 vanaf de Peacewalk (www.peacewalk.info)
Tekst onder afbeelding
Foto Oliver Needham
Dagen tellen – PopUpGedachte donderdag 24 september 2026
Ik moet het even opzoeken, maar het is dag 235 van de Walk. En het is mijn 45e levensjaar. Het is donderdag, de vijfde dag van de week. Er zijn talloze manieren om de dagen te tellen. Sommigen hebben belang, anderen wat minder. Het is de dichter vanochtend, die een zinnetje opschrijft die blijft hangen. In de 90e Psalm uit de bundel in de Bijbel, staat ergens dit:
Leer ons zo onze dagen te tellen, dat wijsheid ons hart vervult.
Zo de dagen tellen, dat wijsheid het hart vervult. Dat is een boeiende manier van tellen. En het heeft, denk ik zomaar, te maken met het feit dat het leven soms lang lijkt, maar uiteindelijk nogal kort is voor de gemiddelde mens.
Hij schrijf even daarvoor:
Zeventig jaar duren onze dagen,
of tachtig als wij sterk zijn.
Het beste daarvan is moeite en leed,
het gaat snel voorbij en wij vliegen heen.
Ik weet niet of ik hem na zeg dat het grootste deel van die dagen moeite en leed is, of het beste jaren juist jaren zijn van moeite en leed – maar dat het kort is, dat dit ongeveer je tijdsspanne is, dat klopt wel, denk ik. Als kind lijkt het eindeloos. Dan is iemand van dertig al oud. Maar bij elk tiental dat volgt, veertig, vijftig, zestig, voel je’m wel. Het leven gaat verder, keert niet terug en je tijd wordt korter.
Hoe je wijs wordt van dagen tellen? Ik weet dat eerlijk gezegd niet precies. Behalve misschien dit; het einde niet verdringen, maar juist bewust opnemen in het denken over je leven, kan wel helpen in de keuzes die je maakt. Ook al is het tellen deels nonsens, omdat elke dag ook de laatste kan zijn.
Wat is wijsheid? Nou, in mijn hertelling van de afgelopen tijd heb ik gezien hoeveel dagen er aan werk en projecten opgaan en hoeveel tijd er is voor vrienden, gezin, voor mezelf. En dat die balans niet klopte was wel duidelijk uit de simpele telling. Ook kun je in het tellen het bekende gegeven meenemen dat niemand op haar of zijn sterfbed spijt heeft niet nog meer uren gewerkt te hebben. Niemand, of in elk geval heel weinig. Meestal gaat dat over spijt niet meer tijd voor familie, voor vrienden, voor léven, voor betekenis.
Dus dagen tellen kan ons met wijsheid vervullen. Het kan ook bang maken – dat het zomaar voorbij is – of dat er een oordeel ligt op de tijdsbesteding, of dat het niet meer terug te draaien is. Die helpt niet echt. En er is juist in de tijd van de Eeuwige ruimte voor keuzes en verandering op elk moment. Laat of vroeg maakt geen verschil. Sterker nog; laatsten zijn vaak de eersten. Wat wel telt is of je het onder ogen wilt zien, de tijd, je rol, de zoektocht aan wilt gaan – onder een open hemel.
Of het zin heeft om nog eens zo’n 260 dagen aan de walk te besteden? Ik weet het niet zeker, maar gezien wat er elke dag gebeurt, de urgentie van de thematiek en de verbinding die het oplevert – ga ik er maar van uit dat deze manier van tellen ok is. We hoeven het gelukkig ook allemaal niet zeker te weten.
Tot zover de PopUpGedachte van vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. En vrede, vrede en alle goeds.
