Sommige keuzes maken je eerst
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren. Vanaf 31 augustus 2026 vanaf de Peacewalk (www.peacewalk.info)
Tekst onder afbeelding
Foto Oliver Needham
Sommige keuzes maak je eerst – PopUpGedachte dinsdag 22 september 2026
Dat het gezin voorgaat. Die keuze maakten we eerst. Wat er ook gebeurt, tijdens de Walk. Welke uitdagingen en verwachtingen er ook liggen tussen hier en Palestina, Israël – Jeruzalem. Dat het ons als gezin goed gaat, gaat voor. Dat is niet vanzelfsprekend voor toegewijde mensen, het gezin kan namelijk ook heel goed meebuigen. Er is nu iets urgent, zij zijn er straks ook nog en dat kan vast wel even wachten. Zij zullen het wel begrijpen. En dat doen ze ook. Het is als bij vrienden. De band is sterk en kan een stootje hebben, dus gaan er zomaar andere dingen voor. Die nu even urgent zijn.
Er bestaat zo’n kwadrant dat urgent en belangrijk naast elkaar zet. Urgent is wat nu acuut om aandacht vraagt. En je kunt je leven zo inrichten dat je voortdurend met urgente zaken bezig bent en niet meer je afvraag wat nou belangrijk is. Ik denk dat mijn leven daar een heel aantal trekken van heeft of van had – afhankelijk van wat deze Peacewalk met ons doet. Maar sommige keuzes maak je vooraf – zoals die voor de belangrijkste mensen in het leven. De rest vouwt er zich wel om heen. Of niet. Maar dat is dan minder belangrijk.
In het denken van verschillende theologen die ik onderweg lees, met name waar het gaat over je vijanden liefhebben en vreedzaam verzet, gaat er een keuze vooraf aan de keuzes in het moment. Je kunt niet meestal niet in het moment beslissen om vreedzaam te blijven – als de daadwerkelijke situatie zich aandient. Dat is een keuze vooraf, die je oefent met elk moment. Net als geloof. Ik kies om te vertrouwen dat er ergens een God is. Ik geloof het soms, ik voel het soms. Maar het is ook een keuze. Dat de weg van Jezus van Nazareth de weg is om te gaan. Ik kies om me daaraan toe te vertrouwen. En die gaat vooraf aan heel veel andere keuzes. Door die keuze moet ik dus wel me bezighouden met de vraag hoe dat zit; je vijanden liefhebben.
Het was de vraag van de grote theoloog Jurgen Moltmann (mogelijk totaal onbekend buiten theologen kringen) aan Kroatisch theoloog Miroslav Volf. Kun je een cetnik omhelzen. Een Cetnik is een Servische strijder – en mijn God wat hebben die huis gehouden. Dat kan ik niet, dacht Volf meteen. Maar ik zou het moeten kunnen en willen. Daar begon een worsteling. Een cetnik leren liefhebben of omhelzen voelde als verraad aan alle onschuldige slachtoffers – als een Palestijn die iets zou moeten met een Israeli, en ja zo voelt het ook soms andersom. En tegelijk is het weigeren van zelfs maar de gedachte ook verraad aan de kern van het christendom, voor Volf.
De keuze gaat aan de overweging vooraf – en zeker aan de handeling. Sommige dingen liggen vast. De eeuwenoude vraag aan degenen die geweld weigeren; wat zou je doen als iemand je kind bedreigt en jij hebt een pistool in je hand. Het antwoord is; maar ik heb geen pistool in mijn hand. En de andere: stel dat iemand gewapend tegenover je staat en je gezin bedreigt. Met een antwoord dat je misschien pas kunt bedenken als je vantevoren de keuze hebt gemaakt: welke garantie is er, dat ik een gewapend gevecht zou winnen, als de ander waarschijnlijk getraind, opduikt met een wapen. Als geweldloos verzet niet werkt, werkt meestal gewelddadig verzet ook niet. Terwijl als gewelddadig verzet niet werkt, kan geweldloos verzet wel degelijk werken. En dan niet als strategie alleen, vanwege de effectiviteit of omdat anders de gevolgen niet te overzien zijn. Maar als keuze van het hart. Voorafgaand aan alles. Dat is denk ik de weg van christendom.
De psalmdichter zegt vandaag:
Ik heb de weg van de trouw gekozen,
ik houd mij aan wat Gij bepaalt.
Geef mij begrip om uw wet na te leven,
om hem te volgen met heel mijn hart.
Het begint met een keuze, dan volgt hopelijk meer en meer begrip – zodat het hart het volledig omarmt.
Tot zover vandaag de PopUpGedachte. Een hele goede dinsdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
