Een dubbele realiteit
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Een dubbele realiteit – PopUpGedachte maandag 18 mei 2026
Langs het huis waar we de nacht hebben doorgebracht, stroomt de Rijn. Je kijkt zo vanaf het balkon op die brede rivier. Bomen langs de kade, een volgroene tuin. Het huis heeft acht kamers, misschien wel meer. Er staat helemaal niets, dus ruimte genoeg om matjes uit te rollen. In de verschillende kamers liggen Peacewalkers te slapen. Pas gisteravond had de koster van de kerk hier in Wesseling, Duitsland tegen onze Peacewalk groep gezegd: we hebben ook nog een huis aan de rivier, die staat net achter de kerk. Jullie kunnen sleutel krijgen en dan heb je alle ruimte.
We vallen van de ene verbazing in de andere, tijdens deze tocht. Het leek er even op dat we allemaal een hotelkamer moesten gaan reserveren. Nu hebben we een eigen huis, met douche. Op de markt krijgen de Walkers eieren mee, uit waardering voor de Walk naar Jeruzalem. Als we ergens pauzeren, lopen we tot wederzijdse stomme verbazing een Palestijnse Duitser en zijn vrouw tegen het lijf. We hadden ze gisteren ontmoet en ze blijken hier om de hoek te wonen. Toevallig gingen ze een rondje lopen net op het moment dat wij in de buurt pauzeerden. Hij is helemaal vol van de Walk en denkt al volop mee over Jordanië en Jericho, over Ramallah en Jeruzalem.
Naast moeie benen en pijnlijke schouders, brengt de weg vooral geluk en rust en ruimte. Als je aanpassingsvermogen enigszins op orde is natuurlijk. Want het loopt altijd anders dan je denkt.
De andere realiteit is die van de wereld eromheen. De dag voor vertrek in Keulen woonden een paar van ons een lezing bij van een zeer indrukwekkende Palestijnse vredesactivist uit Birzeit, Palestina. Westbank. Ze doet de feiten uit de doeken over de bezetting, over de IDF, over de gruwelen van de gevangenis en de vernedering van de dag. Ik ken veel verhalen, was er vorig jaar nog. Maar nu ben ik misselijk. Ondertussen houdt ze hoop, bouwt ze verder, samen met haar Joodse vrienden. Maar de realiteit van de wereld en die van de Walk hebben alles met elkaar te maken en liggen toch soms mijlenver uit elkaar. De vraag van de dag gisteren was: wat doe je als de realiteit van het nieuws te hard is om te verdragen? En je niet weg wil kijken? Wat zijn praktische manieren?
In de lezing van de dag zegt Jezus van Nazareth het volgende: “Weliswaar leeft gij in de wereld in verdrukking, maar hebt goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.”
Die verdrukking die snap ik. Daarvan kunnen helaas talloze mensen getuigen. De natuur eveneens, het klimaat. Moed houden lijkt me een goed idee. Maar wat betekent in Godsnaam dat de wereld overwonnen is. Door deze eenling, de gemartelde uit Nazareth?
Misschien is het dit: de logica van de wereld is die van geweld en macht. Wie de macht heeft, heeft het voor het zeggen. Wie niet wil gehoorzamen, zal uiteindelijk breken. Wie niet gelooft in geweld of macht, zal bij voldoende druk uiteindelijk ook de wapens oppakken of geweld plegen. Uiteindelijk gelooft iedereen in de realiteit van strijd en winnen. Wie daar niet in gelooft, heeft al verloren.
Jezus van Nazareth verloor volgens deze logica. Toch delfde hij niet het onderspit. De macht heeft legitimiteit nodig – en als ze te ver gaat, als ze heel duidelijk onschuldigen doodt of goede mensen, of de Zoon van God zelf, aan het kruis nagelt, staat ze in haar hemd. Met de mond vol tanden. De macht bestaat bij de gratie van een soort geloofwaardig verhaal dat ze belangen beschermt en daarvoor ver mag gaan. De rabbi toont aan dat ze zichzelf dient of de eigen angst en dat er een andere weg is dan die van wraak – dat die het langer volhoudt dan de machten zelf.
Het is geen sluitend verhaal. Maar als de wereld is overwonnen, betekent het niet dat nu al het kwaad uitgebannen is. Blijkbaar. Het betekent misschien wel dat de mogelijkheid van vrede, liefde, verbinding en samenleven altijd voor handen is. In de donkerste plekken van de wereld heeft het cynisme niet meer het laatste woord. In tegendeel.
Dat is misschien ook wel de Walk. En hoe de realiteiten elkaar een beetje raken. We trekken vandaag weer verder. We zullen zien.
Tot zover de PopUpGedachte van vandaag. Een hele goede maandag gewenst, waar je ook loopt of zit of staat. En vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
