Als het ook wat tijd mag hebben
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Als het ook wat tijd mag hebben – PopUpGedachte maandag 16 maart 2026
Als er ergens schaarste aan is, dan is het wel aan tijd. En dientengevolge aandacht. En natuurlijk dan ook gebrek aan rust. Wat als de dingen de tijd mogen hebben. Zou het ons niet enorm veel ruimte geven? Wat op de ene avond een onoverkomelijk conflict lijkt, is de volgende dag mogelijk niet meer dan een rimpeling in het water. En zo niet de volgende ochtend, dan mogelijk over een week. Soms kom je er pas na jaren achter dat je stom bent geweest. Dan is het de tijd om excuses te maken. Te helen.
Lang geleden schreef ik een PopUpGedachte met de titel; voor alles de eeuwigheid. Het gelovige principe dat leven niet tijdelijk is, maar eeuwig. Dat de dood een hinderlijke interruptie is, of een gruwelijk gemis, dat de dood een vijand is van het leven – dat alles wordt onderkend en beleefd – en toch is er een ononderbroken lijn tussen dit leven en het volgende. Tussen deze fase en de volgende. Wel met een deur die maar één kant op scharniert. Terug is moeilijk, je laat anderen achter. Maar daar ligt de volgende fase te wachten. En door de meeste mensen met bijna-dood ervaringen wordt er getuigd van licht en liefde en ruimte en tijd.
Ik vind het nog niet zo makkelijk te geloven – of te doorvoelen. De schaarste ligt dichterbij het hart. Zoveel dat gebeuren moet en kan en de tijd die onverbiddelijk doortikt en mensen die sterven. Pieter Wittenberg bijvoorbeeld. De man die zoveel mensen heeft gered, die zachte, toegewijde helper op Lesbos. Die de laatste jaren voor het gerecht stond in Griekenland vanwege belachelijke beschuldigingen door de Griekse overheid. Hij is overleden. Het ging veel te snel. Het was zijn tijd. Wat een verlies voor zijn familie en vrienden. Zou zijn tijd doorgaan, aan gene zijde?
En zo ja, hoe helpt dat dan. Die oude teksten zijn bedoeld om ons te bevrijden van de tang van deze tijd, van de gedachten en principes die ons beroven van onze rust en onze medemenselijkheid. Als er de tijd is, dan hoef ik misschien minder met de ellebogen te werken, minder me te bewijzen, dan mag het even duren.
De lezing van de dag is deze:
Eeuwige, uit het dodenrijk hebt Gij mijn ziel verlost,
Gij hebt mij losgemaakt van die ten grave dalen.
(…) Zijn toorn duurt kort, maar zijn genade levenslang,
de avond brengt geween, de ochtend blijdschap
(…) Gij hebt mijn rouwklacht in een vreugdedans veranderd,
Niet langer onderworpen aan de ratrace van de tijd. Voelen hoe woede en falen een moment in de tijd kan zijn, terwijl genade een levenslange winst is. Dat de avond ons kan dwarszitten en de ochtend weer nieuw licht brengt. Dat de rouwklacht ook weer een vreugdedans kan worden. Rouwen en Vieren.
Durf ik de tijd wat te vertrouwen. Of de Eeuwige. Of allebei. Dat de tijd het ook wel zal leren. Dat vandaag er werk ligt wat vandaag te doen is. En morgen weer nieuwe. En dat er altijd ergens teleurstelling zal zijn, maar misschien brengt dat ons ook weer dichterbij de realiteit. Dat we achteraf beter zullen zien wat er vooraf moest worden gedaan – maar wie zou het de vooraf kwalijk kunnen nemen, want wat wist je nu helemaal. Genade duurt levenslang. Genade voor jezelf en voor de ander. En dan bevrijd zijn om te doen wat je moet doen – en tegelijk los te laten wat je teneerdrukt of het ademen moeilijk maakt. Want voor alles is een tijd.
Tot zover vandaag. Een hele goede maandag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
