Iedereen is heilig
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Iedereen is heilig – PopUpGedachte woensdag 7 januari 2026
Iedereen is van de wereld, zeggen ze. Maar iedereen is ook heilig. Dat is geen liedje, maar ik denk dat het wel waar is. Niet iedereen doet heilig, dat is ook waar. Maar dat doet er dan weer niet aan af. Want iedereen is heilig.
We weten het nog als er een kind geboren wordt. Zelfs als je bent opgegroeid in een omgeving waarin zelfs over de kinderen gezegd wordt, dat ze in zonde ontvangen en geboren worden. Wat echt gruwelijk klinkt in de oren van zo’n beetje iedereen die niet in dat klimaat is opgegroeid – het klinkt echt erger dan het is, denk ik. Kom ik zo op terug. Maar ook daar is elk kind heilig. Ontstaat er een verstilling rond de bubbel van de geboorte, wordt de pasgeborene niet beoordeeld op kleur of afkomst of gender (tenminste, goeddeels). Maar is er een instant smelten bij zo’n beetje iedereen, stoere mensen worden onhandig, alle aandacht naar dat kleine mensje dat nog bijna niets kan. Kwetsbaar, en ja, heilig.
En even tussendoor over dat in zonde ontvangen en zo – dat is een uiterst deprimerende gedachte en wat mij betreft ongezond, tenzij het wijst op dingen als intergenerationeel trauma, op de systemen waar we in leven, waarin ook baby’s worden geboren. Dat er voor de één een luxe plaats is en voor een ander een stal, dat de kleding die we de baby’tjes aantrekken zomaar ontwikkeld wordt in landen waar absoluut onheilig omgegaan wordt met mensen die het werk doen. Maar dat terzijde.
Want we zijn allemaal heilig. Als we dat zijn als we geboren worden, of we nu Donald Trump heten, Bibi Netanyahu of Dalai Lama (wat niet de geboortenaam is, maar voor het idee). Of we nu Rikko heten of Martin Luther King, Mohammed of Mozes. Heilige levens. Waar mensen zelf mee doen wat we doen – en dat is in veel gevallen onheilig. Maar het berooft hun nooit van hun kern. Daarom is het zo wrang. Liefhebbende mensen, die zulke onliefhebbende dingen kunnen doen. Zo ontrouw zijn aan bedoeling en bestemming, zo vervreemd van wie ze zijn. In de documentaire The Green Border, over de grenswachten aan de Pools-Belarusische grens wordt dat prachtig zichtbaar gemaakt. Een grenswacht die in de nacht mannen, vrouwen en kinderen mishandeld en de dood instuurt, terug de grens over. En dan ‘snachts tegen zijn zwangere vrouw aankruipt en haar vasthoudt – en dat op een gegeven moment dit niet meer houdbaar is. Goddank, dat het dan niet meer houdbaar is.
Maar hoe kom je erbij dat iedereen heilig zou zijn? En meer dan als een soort dogmatisch gegeven, maar ook in de praktijk van alledag? Nou, dit staat in de eerste brief van Johannes, één van die 66 onderdelen van de boekenverzameling de Bijbel. “Nooit heeft iemand God gezien, maar als wij elkaar liefhebben, woont God in ons, en is zijn liefde in ons volmaakt geworden.” En: “God is liefde: wie in de liefde woont, woont in God en God is met hem.” En haar. En hen. En die.
Het staat er zonder uitzondering. En mensen kunnen liefdeloos doen, maar niet liefdeloos leven. Misschien een totaal getraumatiseerde enkeling, maar dan nog. Liefde is er ergens.
Dan zegt de tekst ook iets over groeien in die liefde, het is geen aan of uit knop, je hebt het of je hebt het niet. Liefde is een werkwoord, natuurlijk. En hoe dan? Voor Johannes is het duidelijk; “Als iemand erkent dat Jezus de Zoon van God is, woont God in hem en woont hij in God.” Dus wie in de liefde woont, woont in God. Wie in Jezus van Nazareth en diens handel en wandel God zelf ziet, heeft de liefde te pakken. Een pittig statement, want er zijn er heul veul die van alles zeggen over Jezus, God en alles maar nou niet liefdevol handelen. Dus dit is het denk ik: in Jezus van Nazareth, in diens radicale opoffering, in de weigering om mee te gaan met de manieren van de macht, in de radicale toewijding aan de kwetsbare en het moedertje scherp ontmaskeren van de hypocrisie, in het neerzetten van een ruimte voor de treurerden, de zachtmoedigen en zij die verlangen naar gerechtigheid – en nog in duizend andere dingen is die liefde te vinden. Niet in het napraten ervan, maar in het doen ervan. Stapje voor stapje. Zo gaan heilige mensen – wat we allemaal zijn, stuk voor stuk – ook steeds meer van dat heilige ontdekken, en het steeds meer doen.
Tot zover vandaag. Een hele goede woensdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
