Het begint niet met een opdracht
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Het begint met niet een opdracht – PopUpGedachte donderdag 8 januari 2026
Er staat ons van alles te doen. Je voelt aan alles dat de wereld behoefte heeft aan mensen die zich dubbel en dwars inzetten voor wat goed is en rechtvaardig, liefdevol en wijs. En je kijkt naar het nieuws en voelt je acuut hulpeloos, want het is zo veel en waar moet je beginnen. Sommigen bakenen dan maar een plekje af; mijn directe omgeving of dat ene project. Daar kan ik iets aan doen, zonder dat het mijn energie opvreet. En dat helpt en is zomaar heel wijs.
Maar vanochtend lees ik deze eenvoudige zin van ene Johannes uit het jaar 0, of misschien het jaar 80 na Christus. En hij schrijft dit: “Wij hebben lief, omdat God ons het eerst heeft liefgehad.” Dat vind ik een mooi zinnetje en alweer ruim genoeg voor vanochtend en om de dag mee te beginnen. Het is niet met mij begonnen, het begint niet met ik die een verantwoordelijkheid heb om iets te doen aan de shit van de wereld. Het begon niet met mij. Er houdt iets of iemand van mij – met een onstuitbare, onhoudbare, allesdoordringende liefde. Daar begint het mee, daar in rusten. Als de laptop leeg raakt, hang je die aan de kabel. En sommige laptops worden wat ouder, en dan kunnen ze niet meer zonder kabel. Dan zijn het een soort desktops geworden. Je kunt ze wat minder makkelijk verplaatsen, maar de energie die ze hebben is ook oneindig. Want ze zijn ingeprikt.
Ben ik ingeprikt? Besef ik dat de reikwijdte van mijn handelen niet de hoeveelheid energie is die ik voel of heb, maar dat wat er door mij heen kan stromen naar de ander. Ik heb lief omdat ik geliefd ben. Hoe meer ik die instroom kan inademen, hoe meer er uit kan stromen. Raak ik leeg op het gevende deel, dan heeft dat niet zoveel te maken met de ontvanger die dankbaarder moet zijn of dat ik meer impact wil zien of dat het allemaal geen ene zier verschil maakt. Ik raak leeg omdat ik vergeten ben hoe geliefd ik ben. En even tijd nodig heb om daar weer in te rusten.
Het helpt soms om dat wat je kunt doen voor een ander af te passen. Want je loopt leeg als je niet oppast. Tegelijk, en ik zet het voorzichtig, is de liefde van de Eeuwige, volgens alle bronnen absoluut niet afgepast. Die is wild en onstuitbaar, en tegelijk ook zo dicht op je huid dat je stil moet worden om het te voelen, zo alomtegenwoordig dat je soms vergeet om het in te ademen. Dat herken je vast wel, dat je zo gespannen iets aan het doen bent dat je adem hoog in je lijf zit, korte teugen in en uit. Ja, daar wordt je wel licht van in je hoofd en het helpt het werk echt niet. Een dierlijk instinct, waarschijnlijk, dat vast ergens goed voor is. Maar het helpt om even dieper te ademen. De longen en de buikademhaling open te gooien zodat die rijke zuurstof je bloedbaan kan bereiken en je weer op aarde landt.
Hang ik voldoende aan de kabel? Ben ik moe en bezuinig ik dan op output of breidt ik dan de input uit? Kan allebei een goed idee zijn, even een nachtje uit. Maar dan dat nachtje ook aan de lader. Want het is niet bij mij begonnen.
Hoe je dat doet? Zo eenvoudig als ademen denk ik. En iets van verbeelding. Dat is geloof ook ten dele; je inbeelden dat het waar is, dat het klopt, dat er leven is en liefde. Dat je gezien bent en geliefd. En dat verdiepen met lezen, of dat nou spirituele geschriften zijn zoals de Bijbel of mensen die op een of andere manier de toegang tot de Eeuwige lijken te hebben gevonden en daarover schrijven. En levende mensen om je heen die hetzelfde zoeken of af en toe gevonden hebben. En momenten van meditatie en gebed.
Ik kan het allemaal makkelijk opschrijven, doe het maar eens. Ik heb hier een vorm gevonden, zo in de vroege ochtend. En het helpt me inademen. Aan de kabel liggen. En vandaar uit maar zien waar het heen stroomt, in het diepe besef dat de krachtbron onuitputtelijk is. En daar kan geen Rus of Amerikaanse president iets in doen. Dat is nog eens zelfvoorzienend.
Tot zover vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
