Het is die tijd
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Het is die tijd – PopUpGedachte 11 maart 2026
Is het juist tijd om op pad te gaan en vrede te zoeken? Dichtbij en ver weg? Of is het juist niet de tijd? Is het de tijd om de moed te verliezen of tijd om moed te verzamelen. Is het tijd om de oren te sluiten voor chaos en geweld, of ze juist te openen. Is het de tijd om te focussen op wat je al deed, of om iets nieuws te doen – omdat je voelt dat de dingen die we deden niet brengen wat we nodig hebben?
We hebben natuurlijk geen tijd. Die glipt door onze vingers, moeilijker vast te houden dan fijn strandzand. En ondertussen ligt er wel een vraag wat te doen met die stromende tijd – en om de tijd te lezen. Om dan maar met de beperkte kennis die we hebben in elk geval voor vandaag maar weer een keuze te maken wat te doen met de gegeven tijd.
In religieuze teksten zit aan tijd meestal een belofte verbonden. Er komt een tijd, dat… dit of dat. Als we maar trouw geloven, of trouw recht blijven doen, of eerlijk zijn. Je weet wel; eerlijkheid duurt het langst. Oftewel, er komt een tijd dat eerlijkheid uitbetaalt. In de oude religieuze teksten hopen mensen op die tijd. Anno nu hopen we in wat minder religieuze zin ook op betere tijden . Dat de regering van gewelddadige mannen eens afgelopen mag zijn – dat de mythe van reddend geweld eens doorgeprikt mag worden. En dat we dan weer terugkeren naar afspraken, solidariteit, gezamenlijkheid en onderling respect. Dat er in de Tweede Kamer er niet een nummertje gemaakt wordt van het beledigen en onderuithalen van islamitische landgenoten, als er gevraagd wordt om een kwartiertje eerder schorsing vanwege de iftar.
Jezus van Nazareth zegt vandaag iets opmerkelijks, of vandaag – tweeduizend jaar geleden en ik lees het opnieuw vandaag: “Denkt niet dat Ik gekomen ben om Wet en Profeten op te heffen; Ik ben niet gekomen om op te heffen, maar om de vervulling te brengen.”
Kort zinnetje – maar met twee betekenissen. Allereerst is er kritiek omdat hij het niet zo nauw zou nemen met sabbatswetten – zeer strikte regels voor het heiligen van de rustdag. Maar hij zegt; die regels zijn heilig, sterker nog: jullie schijnheiligen preken de regels, maar houden je niet aan de geest van de regels. Als een Europa dat met mensenrechten zwaait naar landen buiten Europa, maar zelf ze overal en nergens met de voeten treedt, check maar eens hoe ze omgaan met vluchtelingen. En tegenwoordig ook demonstranten.
Iets anders is dat Jezus zegt: ik kom ze niet alleen naleven tot op de letter, ik kom ze in vervulling brengen. En dat is gek want dat werkwoord past niet helemaal bij de wet. Wetsregels moet je houden. Beloftes gaan in vervulling. Blijkbaar zijn de voorschriften beloften. En is die belofte uitgekomen. Is er een andere tijd aangebroken. Is het niet langer uitzien naar, maar leven ín. Dat is geen gemakkelijke boodschap, want als dit de vervulling van de belofte is – mijn God, waar is dan dat paradijs wat beloofd is. Dichtbij u, zegt de rabbi, in uw hoofd en in uw hart. Het daalt niet neer van boven, maar groeit uit de ruïnes, uit de pijn en de chaos, uit de vernietiging en onderdrukking – daar als onkruid groeit dat paradijs, die nieuwe wereld. Zie je het niet? Het is overal. En als we het voeden, als we de leugens van geweld en egoisme links laten liggen – vallen machtigen uiteen. En begint er onkruid te groeien, met bloemen en vogels. Beginnen voormalige vijanden elkaar te omarmen en samen het land te ontginnen. Er komt geen andere tijd, dan deze. Het is allang begonnen, zie je het dan niet. Ga niet wachten op dat wat voor je neus al gebeurt, maar word ter onderdeel van. Als een mens dat wacht tot het volwassen wordt, om verantwoordelijkheid te nemen en dan tot het besef komt dat het allang volwassen is. Dat de tijd allang rijp was.
Er komt geen betere tijd en er komt geen beter mens – dan vandaag en morgen en jij en ik. Niet als loden last op je schouder, maar om in de spiegel te kijken en te geloven, lief te hebben – en ja te hopen op bevestiging van dat geloof, elke dag opnieuw. En het helpt als we het elkaar laten zien. De weg wijzen. Op een peacewalk of waar dan ook.
Tot zover vandaag. Een hele goede woensdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
