Niet mijn wereld
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Niet mijn wereld – PopUpGedachte vrijdag 6 maart 2026
Toen ik geboren werd, groeiden er al bomen. Toen ik geboren werd, was er al zuurstof in de lucht. Toen ik geboren werd, lag er een paspoort voor me klaar. Of eigenlijk een burgerservicenummer, en was ik burger van een land. Met bijbehorende rechten en maar heel weinig plichten. Toen ik geboren werd, was er een bed om in te slapen en een huis om in te wonen. Toen ik geboren werd, was alles er al.
Nu ik ouder ben, zijn er bomen die ik zelf heb geplant. En produceren we een heel klein beetje mee van de zuurstof in de lucht. Nu ik ouder ben, heb ik een paspoort in de hand en maak ik aan de lopende band gebruik van allerlei rechten. Betaalbare zorg bijvoorbeeld en kinderbijslag. Nog steeds heb ik heel veel rechten en maar weinig plichten. Al betaal ik nu iets voor het huis waarin ik woon. En het bed waarin ik slaap. Veel is er niet veranderd. Al denk ik vaak van wel.
Vandaag vertelt Jezus van Nazareth in de lezing van de dag een verhaal. Hij zegt: Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde; hij zette er een heining omheen, hakte een wijnpers erin uit en bouwde een wachttoren. Daarop verpachtte hij hem aan wijnbouwers en vertrok naar den vreemde. Toen de tijd van de oogst gekomen was, zond hij zijn dienaren naar de wijnbouwers om de opbrengst in ontvangst te nemen.
Dit verhaal gaat verder, maar voor nu is dit effe genoeg. En er zijn allerlei manieren om zo’n verhaal te lezen, maar stel dat de landeigenaar de Eeuwige zelf is. Die voorzien heeft in een geordende wereld, met water om te drinken, met zuurstof om te ademen, met basisrechten om van te leven. Of je dat nu toeschrijft aan de Eeuwige of niet, je bent in een geordende omgeving geboren.
Maar wat als je niet geboren bent als prins of prinses, of als eigenaar. Maar wat als je geboren bent als kind van de wijnbouwers? En dat je dat een beetje bent vergeten. Wat als je denkt dat het van jou is om mee te doen wat je wilt, maar er eigenlijk een andere eigenaar is die opduikt om te vragen wat je met de wijngaard hebt gedaan?
De Eeuwige vraagt niet zoveel, volgens de teksten. Niet anders dan lief te hebben en zorg te dragen voor degene die het minder breed heeft dan jij. Om in vrede te leven in de wijngaard die je gegeven is om te ontginnen. Om je niet te verheffen tot eigenaar, om niet te slopen en te vernielen. Om niet anderen de wijngaard uit te gooien. Het lijkt allemaal niet zoveel, maar zo makkelijk is het nog niet. Toch niet.
Want we selecteren op kleur en afkomst, op vlag en land, op paspoort en op religie. Zomaar is de ander te gast in jouw wijngaard. Maar die was niet van jou, je hebt er alleen voor te zorgen in de geest van de Eeuwige. Zomaar krijg je begrip voor uitsluiting en onderdrukking, uit angst voor de ander die misschien wel uit is op uitsluiting en onderdrukking. En al snel wordt het minder gezellig in de wijngaard.
Terwijl de opdracht was om wijn te maken, om te genieten van het goede van de aarde, met hen die met je leven. Zonder aanzien des persoons. Dat is de opbrengst. En wie dat pakt, al is het maar in het klein – wordt al snel niet meer gezien als kind van de wijnbouwers, maar kind van de eigenaar. Niet langer in dienst, maar erfgenaam.
Het is een gedachte die nog veel verder uit te spinnen is, maar daar is deze popupgedachte niet voor. Geboren worden in een geordende wijngaard, met een eigenaar die niet veel anders vraagt dan goed te zorgen, lief te hebben en de opbrengst te delen zonder aanzien des persoons. Dat het daar begint.
Tot zover vandaag. Een hele goede vrijdag gewenst, maandag weer een nieuwe popupgedachte. Voor nu en voor vandaag: vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
