In wiens ogen
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
In wiens ogen – PopUpGedachte donderdag 5 maart 2026
Naast me brandt een kaars, een poging om me te focussen in een tijd waarin de wereld in brand staat en er teveel te doen is. Dat laatste is niet anders, dan anders. Maar soms vraagt het meer aandacht dan anders. Of verstrooit het je aandacht meer over taken en deadlines en verwachtingen. Dat laatste is misschien nog wel het belangrijkst vandaag. Verwachtingen. Wat vraag ik van mezelf, wat verwacht ik van de ander, waar hoop of vertrouw ik op. Dat weet je lang niet altijd, want het onderbewuste gaat onder het bewuste haar eigen gang. Toch hielp de lezing van de dag me vanochtend weer – al is het maar even.
Met kaars en schrijven, doe ik een poging om m’n vertrouwen weer te richten. Dat gaat niet vanzelf. Vertrouwen is zomaar het geloof dat het lukt wat je van plan was. Maar dat is een onzeker vertrouwen, want daar ga ik helemaal niet over. Zoveel volkomen onberekenbare factoren spelen mee in ‘of het lukt’. Of dat nu gaat over de taken van vandaag of over grote plannen voor de toekomst. We weten helemaal niets van de toekomst. En als er vandaag een urgente vraag komt waardoor we alles even moeten parkeren, kunnen we niet werken aan het slagen van dat ene ding vandaag.
Waar vertrouw ik op? Dat ik mijn best doe. Dat helpt soms om je vertrouwen weg te trekken van het resultaat. Resultaat kunnen we niet garanderen. Maar mijn best doen dan? En wat is dan mijn best? Het wordt er niet eenvoudiger op.
Vandaag in de lezing van de dag staat dit Eerst een contrast met wie op mensen vertrouwt. En dat betekent vast machthebbers, maar misschien ook jijzelf. Zelfvertrouwen is belangrijk, maar als jij je hoop voor de toekomst of voor het leven stelt op wat je zelf kunt realiseren, heb je een zware dobber. Wil de tekst zeggen, denk ik. Dit staat er vervolgens:
Gezegend is de mens die op de Eeuwige vertrouwt, en zich veilig weet bij Hem. Die is een boom aan een rivier, de wortels tot in het water. geen last van de hitte, de bladeren blijven groen. Een tijd van droogte deert niet, die blijft altijd vrucht dragen.
Dus zelfvertrouwen is belangrijk. Maar zelfvertrouwen groeit niet door focus op jezelf. Zelfvertrouwen groeit juist door het zien van anderen, van mensen die om je geven, van mensen die heel wat genadiger zijn voor jou dan jij voor jezelf. Van mensen die van je houden, of je nou iets waarmaakt in de wereld of niet. Houden van, gewoon om wie je bent. Je bent niet begonnen als iemand die van jezelf begon te houden uit het niets. Je bent begonnen omdat mensen van je hielden en je volstopten met liefde – voordat je ook maar zelf iets kon realiseren. Dat is het uitgangspunt van dit vertrouwen. Achter en in al die liefde in de wereld; de zon die opkomt om je te verwarmen, of je nou iets hebt gepresteerd of niet. De zuurstof die beschikbaar is om in te ademen. Het kloppen van je hart. De zorgzaamheid van iemand naast je. Het zijn uitdrukkingen van de Eeuwige die om je geeft. Niet om wat je presteert maar om wie je bent.
En dat leren vertrouwen. Zodat wat je doet vandaag niet wordt gewogen op de weegschaal van likes of feedback van anderen of – God verhoede – op dat intens kritische eigen geweten wat bijna iedereen meedraagt. Maar dat het uiteindelijk de ogen van de Eeuwige zelf zijn, die je zien. In alle zachtheid, met eindeloos geduld, met zorg voor je. Die lijdt met je als je er doorheen zit, die glimlacht als je een doldriest plan hebt, die rustig wacht als je loopt te ijsberen. Tot je gaat zitten en ademt en zoekt naar wijsheid.
In wiens ogen? Nou, niet die van mezelf. Die zijn me veel te kritisch. En ongenadig. Ik hoop dat mijn ogen iets leren van de onvoorwaardelijk zorgzame ogen van de geliefden om me heen. Dat ik daarin iets zie van de ogen van de Eeuwige zelf. En besef dat er een bron is die niet opdroogt, een zorg die niet werkt als een voor wat, hoort wat. Geen economie van schaarste, maar zorgzame overvloed. En dat ik dan weer kan ademen, vandaag weer in de ogen kan kijken en de ene voet voor de andere zet. Als een pelgrim op zoek naar vrede. Als een mens in een onzekere wereld. Met een eigen basisvertrouwen.
Dat even voor vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. Vandaag is het alweer dag 33 van de Peacewalk, nog honderden dagen te gaan. Elk van deze een moment om in te stappen. Voor nu en voor vandaag. Waar je ook bent en wat je ook doet: vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
