Sommige mensen kloppen gewoon
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Sommige mensen kloppen - PopUpgedachte vrijdag 6 februari 2025
De bus schudt en trilt, het rubber van de banden ruist over het asfalt en de wind trekt her en der aan ramen en deuren. Terwijl ik deze popupgedachte maak, ben ik weer onderweg naar Nederland. De Peacewalk is nog maar net begonnen, het eerste hoofdstuk is geschreven of misschien pas de inleiding. Anderen uit de groep schrijven het verhaal verder, nieuwe Peacewalkers arriveren. Sommigen die nog niet weten dat ze het zijn, zullen de komende tijd ook aansluiten. De voeten zijn wat pijnlijk, maar het hart is vol van herinneringen aan fantastische zonmomenten en slaande regens, aan bospaden, stranden, rotsen en vooral Walkers. Aan de onderlinge steun en her en der de ontvlammende conflicten, aan de gezamenlijke maaltijden en de knorrige ochtenden, aan de vele lessen - nu al - over vrede en menselijkheid, over verantwoordelijkheid en loslaten, over wat recht is en wat niet.
En nu gaat het naar huis, even - om dan verderop weer aan te sluiten. Het is een bijzonder gezelschap met wie we de dagen doorbrachten. Allemaal mensen met hun eigen bagage, verlangen, verlies soms. En binnen een paar dagen zijn het vrienden, kijk je elkaar bij het afscheid in de ogen en denk je: ja, jij klopt gewoon. En in tweede instantie; dat is niet gewoon, daar heb je heel veel werk voor verricht. Met toewijding. Anders stond je hier niet. Je bent jezelf talloze malen tegengekomen en hebt niet de makkelijke weg gekozen. Je bent je eigen demonen aangegaan - en nu, je klopt gewoon. En dat is verre van gewoon.
Vandaag in de lezing van de dag een paar zinnen over Herodes - tijd van Jezus van Nazareth. En als er iemand niet klopte, dan was hij het wel. Spreekwoordelijk voor zijn wreedheid en paranoia. Het boeiende is dat je niet hoeft te kloppen om te herkennen of iemand klopt. Dit staat er:
“Herodes had ontzag voor Johannes. Hij wist dat hij een rechtschapen en heilig man was, en nam hem in bescherming. Telkens wanneer hij hem gehoord had, verkeerde hij in tweestrijd; maar toch luisterde hij graag naar hem.
HIj luisterde graag naar hem. Weliswaar liet hij hem rotten in de cel onder zijn paleis, maar daar liet hij hem dan regelmatig uit halen - luisterde naar zijn woorden, hoe kritisch ze ook waren. En liet hem dan weer opsluiten en was in de war. Een soort prettige in de war zijn. Iemand had je de waarheid gezegd en dat was allerminst comfortabel maar wel fijn. Zelfs de allerminst kloppende Herodes is geen verloren zaak. In hem roert zich het verlangen naar de eerlijkheid, de rechte rug, het heldere hart en hoofd van Johannes. Het heeft een aanzuigende werking, zouden rechtse politici in Den Haag zeggen. Pas maar op.
De mensen onderweg kloppen. Zelf vinden ze veelal van niet. Ze doen hun best, dat zien ze ook wel. Maar kloppen? De spiegel van de zelfkritiek is hard - en als je moe bent en dicht bij elkaar zit, komt niet altijd het fraaiste bij jezelf naar boven. Toch zit daar dan juist de keuze en de kans en het werk; dat je dan kiest om na je uitval of je terugtrekken of je cynisme of je zak-er-allemaal-maar-in weer de ander opzoekt. Of de anderen. En je weer verbindt. En dat het de keuze van de anderen is om bijna vanzelfsprekend de kring weer helemaal te openen. Terwijl dat niet vanzelfsprekend is, ook daarachter zit toewijding, het werk doen - en ja, ook geloof.
Johannes helderheid zat ook in die directe lijn met de Eeuwige. Dat het niet een één-tweetje is tussen een bijdehante Johannes en een labiele Herodes. Maar dat er een derde in het spel is, een derde plek, een derde bron, een derde stem. De Eeuwige zelf. WAardoor Johannes rustig kan gaan en staan, of dat nu in de cel is of in vrijheid, aan het hof of in de woestijn. Die rust, dat is niet alleen werk - dat is ook overgave. En een plek om naar te verlangen. Zodat je of het nu vrede is of niet, altijd ergens een toegang hebt tot een bron van vrede en rust. Dan klopt het - ook als de hele wereld van geen kanten klopt.
Tot zover vandaag. Een hele goede vrijdag gewnst - maandag wer een nieuwe popupgedachte. Voor nu en voor vandaag. Vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
