Waar je ook bent
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Waar je ook bent - PopUpGedachte dinsdag 10 februari 2026
Het zijn niet de godshuizen waar de Eeuwige woont. Moskeeën, kerken of synagogen. Die zijn in al hun pracht en praal toch een tikje te klein. Eerder denk ik aan de rollende zee op de stranden van Noord-Spanje, terwijl de regens tegen bomen en regenjassen slaan. Aan de wind die rukt aan poncho’s en regenjassen, die tegenwerkt of vooruitduwt, net hoe de vlag erbij staat. Aan de machtige bomen en hun krommingen, de oude bomen die hier horen - minder aan de Eucalyptus al staat die er machtig kaarsrecht naast. Maar dat is import, een woekerende soort die van een klein vuurtje een enorme bosbrand maakt. Ik denk aan de enkeling die zwoegt in de wind, in een oneindig landschap. Het is dag 10 van de Peacewalk, ik ben thuis. De anderen brengen de vlag verder en de staf, nieuwe Walkers haken aan - al is dat nog dungezaaid. Stap voor stap, dag na dag. Regen of geen regen. Nu vooral wel regen.
In de lezing van de dag heeft de grote koning Salomo honderden jaren voor Christus een tempel gebouwd. Gezien de gruwelijke strijd om de resten en ruïnes van dat gebouw, zou je wensen dat hij het nooit gedaan had. Maar helaas, het was een kunstwerk van grootse ambachtelijke schoonheid. En als de inwijding er dan is, bidt Salomo ten aanhoren van iedereen: Maar zou God dan werkelijk op aarde wonen? Zie de hemel, zelfs de hemel der hemelen, kan U niet bevatten; hoe dan dit huis, dat ik heb gebouwd! Moge uw ogen dag en nacht over dit huis blijven waken.
De beste man weet in al zijn macht ook wel dat het huis dat daar staat te glimmen in de zon geen verblijfplaats kan worden voor de Eeuwige zelf. Een fragmentje van de wereld is het, gemaakt voor de Maker van het al, de bron van Leven zelf. Potsierlijk in al zijn grootsheid. Een teken, meer is het niet. Van voorbijgaande aard, zo blijkt wel. De rabbi uit Nazareth voorspelt de afbraak ervan in zijn eigen tijd - en zo gebeurt het ook. En die mensen aanwijst als levende gebouwen, als plekken waar de Eeuwige woont. Overal ter wereld.
Dus waar je ook bent; elk van die lichamen is heilig. Dat is de gedachte. En een principe voor vrede. Het heilige van de ander zien - hoeveel onrecht er ook aan diens handen kleeft. Zo was dat lijf, die geest, die mens niet bedoeld. De Eeuwige is niet te vangen in godshuizen, noch in bomen of zeeën of de zandkorrels van het strand. Die is overal. Ook in de huid van de misplaatste Eucalyptus, in de gekromde takken van de lokale versmade boom, in de zee die ruist, in de ongemakkelijke ander met wie je het leven - en soms de route - deelt.
Geen mens is heilig - in die zin dat we allemaal krakemikkige wezens zijn met voors en tegens en wijsheid en dwaasheid. En elk mens is heilig, in die zin dat de Eeuwige zich aan ons ongemakkelijke wezens verbonden heeft als verlengstuk van diens aanwezigheid. Als voeten om te lopen, als handen om aan te raken en te zorgen, als harten om te kloppen en ogen om te zien. En met het ruimte maken daarvoor in je leven - aan de ander met een grote en een kleine -a - vind je meer en meer jezelf.
Paulo Coelho schrijft over de reis, een reis. “Misschien gaat het wel niet over iemand zijn, maar over iets niet meer zijn dat dat jij niet echt bent, zodat je kunt worden wie je eigenlijk bedoeld was te zijn.”
De lopers lopen - in onbekende leegte, zich afvragend wat ze daar doen. Tot ze er zich mee verzoenen, soms even. En er rust ontstaat. En ruimte.
Het is dag 10 van de Peacewalk, tot zover de PopUpGedachte. Een hele goede dinsdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
