Zachtaardige rebellen
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Zachtaardige rebellen – PopUpGedachte vrijdag 5 juni 2026
We houden wel van een beetje rebelsheid, op het randje lopen. Velen worden ongemakkelijk bij het bezetten van een snelweg of het bekladden van de muren van een universiteit of het kantoor van Christenen voor Israel – er ligt al heel gauw een grens. Maar rebelsheid op zich kunnen we wel waarderen. We zijn tenslotte allemaal jong geweest. Onlangs nog, zo begreep ik, had het kunstcollectief de Yes Men zich bij de extreemrechtse duitse politieke partij AFD voorgedaan als een folder distributie bedrijf. De AFD kreeg hun folders maar niet verspreid, want blijkbaar wilde geen ordentelijk postorder bedrijf er de vingers aan branden. Dus deed dit theatercollectief alsof ze konden helpen, er werden pallets vol folders afgeleverd die ze vervolgens door de shredder haalden om de versnipperde resten als confettie uit te strooien boven een grote demonstratie door de AFD. Grappig, geinig, rebels – en wie weet werkt het.
Met de huidige Paus en de vorige, Fransiscus, krijgt het christendom weer iets van de rebelsheid terug die het eigen is – of zou moeten zijn. De pausen laten zich geen seconde iets gelegen liggen aan het welgevallen van Trump, ze zoeken ook niet openlijk de confrontatie – teveel eer. Maar maken wel heel duidelijk waar ze voor staan. Het is oud-christelijk rebels, omdat niet voor niets in de eerste 300 jaar de christenen meedogenloos werden vervolgd. Dat had alles te maken met het gebrek aan respect voor de bestaande autoriteiten. Liefdevol, zachtaardig en rebels. Dit staat er in de tekst van vanochtend:
Paulus, één van die vervolgde verkondigers uit de eerste eeuw, schrijft: Gij echter zijt mij trouw gevolgd: in mijn leer, mijn manier van leven, mijn plannen, in geloof, geduld, liefde en volharding,
ook in de vervolgingen en het lijden, zoals die mij zijn overkomen in Antiochie, Ikonium en Lystra. Wat voor vervolgingen heb ik al niet moeten verduren! Maar de Heer heeft mij uit alle gered.
Ik vind dat woord ‘De Heer’ altijd gedoe. Je kunt er ook ‘God’ voor schrijven of ‘Eeuwige’. Maar vandaag is het ‘de Heer’. Ook al klinkt dat mannelijk en hiërarchisch en ouderwets. Want er was maar één echte ‘Heer’ in het Romeinse Rijk waarbinnen het christendom zich afspeelde en dat was de keizer. De Kurios in het Grieks. De Heer en Meester. Een goddelijke afgezant, met goddelijke status, waarvoor je diende te knielen. En daar hadden de eerste christenen absoluut geen trek in.
Het jodendom erkende de keizer ook niet als goddelijk, maar dat Jodendom had oude papieren en probeerde niet om hun manier van leven en geloven verder te verspreiden. Het Christendom was nieuw en vond weerklank bij allerlei mensen in het Romeinse rijk en werd daarom beschouwd als een ondermijning van de goddelijke, almachtige orde van het Romeins bestuur. Daarom werden deze gelovige, geduldigde, liefdevolle, kwetsbare rebellen vervolgd, gedood, gemarteld en opgesloten.
Tot zo’n 300 na Christus. Keizer Constantijn bekeerde zich, hoogstwaarschijnlijk uit opportunistische overwegingen. Er waren iets teveel christenen in het Rijk, if you can’t beat them, join them. De goddelijke status van het keizerlijk bestuur werd naar de prullenbak verwezen. Opeens word het aanbidden van de keizer en offers brengen aan de keizer godslastering. Zo snel kan het gaan.
Het christendom weigerde pertinent, geïnspireerd door het Jodendom maar dan met een onbegrense reikwijdte en een enorme aantrekkingskracht voor iedereen die zich tot slaaf gemaakt voelde, die zocht naar gemeenschap en hoop, naar leven in vergeving en verbinding. Of wat mensen ook bij deze gemeenschap bracht. Maar zoals wel vaker; degenen die vroeger uitgesloten werden vanwege hun religie, worden zomaar nieuwe vervolgers van anderen en hun religie. Het oude refrein van de verzetsbeweging, de underdog, die als ze de macht krijgt alle trekken vertoond van dat wat ze bestrijdt. En zo blijft die voortdurende bekering nodig – die voortdurende afkeer van de onderdrukkende macht, van een religieus verhaal dat de status quo bevestigd en waar nu eenmaal mensen uitgesloten worden – vanwege hun kleur of religie of gender. Verzet tegen dat politieke or religieuze verhaal; liefdevol, zachtaardig en dwars door alle gedoe heen, alvast levend hoe je het wél voor je ziet. Publiek, zichtbaar en wervend. Zodat de wereld van binnenuit verandert. Zo ging het toen, zo gaat het vandaag, zo kan het vandaag.
Tot zover de PopUpGedachte van vandaag. Een hele goede vrijdag gewenst – en vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
