Zoveel schoonheid
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Zoveel schoonheid – PopUpGedachte dinsdag 8 juni 2026
De lucht is lichtgrijs. Het wolkendek dun genoeg om de zon door te laten , die de groene bladeren van de boom net om de hoek aan de gracht goudgeel verlicht. Vogels fluiten en krassen en zingen. Er is een nieuwe dag begonnen. In het hoofd malen de gedachten, maar één blik naar buiten, naar die zonverlichte blaadjes en even een minuutje van die vogels – en het hart wordt lichter. Er is zoveel schoonheid, rust is voorhanden. Ik hoef alleen maar uit mijn kleine cirkeltje te stappen van taken en verantwoordelijkheden, van deadlines en van vooruitkijken. De dag is vol en ik zou deze dag veel meer willen doen dan redelijkerwijs in de planning past. Maar het moment biedt ruimte. Even die punt in de tijd, een ademhaling. Even loslaten.
En dan drie regels uit een tekst die je ook in het geheel zou kunnen citeren en lezen en herlezen. Het is uit de bergrede. Terwijl een grote menigte mensen Jezus volgt, ze zijn benieuwd naar wonderen, kijken wat er gaat gebeuren – temidden van dat gaat Jezus zitten, roept z’n leerlingen bij zich en zegt onder andere dit:
Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden.
Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervinden.
Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien.
En er zijn nog meer van deze zaligsprekingen. Maar elk van deze is een verhaal op zich. Om door je heen te laten gaan, om je aan te spiegelen. Om op te schrijven en te herschrijven en je eigen te maken. Zoals dat hongeren en dorsten naar gerechtigheid. Afgelopen zaterdag keken we met de Peacewalk (een support walk in Nederland) de film House of Hope. Over een Palestijnse Waldorf basisschool. Hoopgevend, deprimerend en vol bewondering over de moed van de vrouwen die deze school runnen. Daar wordt er soms zieltogend gehongerd en gedorst naar gerechtigheid. Kan en wil ik dat, heb ik er de mentale ruimte voor. Soms meer, soms minder. En wat betekent dat voor mijn keuzes in het dagelijkse leven – voor het eten dat ik koop, voor de kleren die ik aanschaf, of niet meer aanschaf. Kan ik hongeren en dorsten naar gerechtigheid, dat ik de droge keel voel en het gerommel in mijn buik, omdat het verlangen zo groot is. Het is een oefening, want de snelle hap om deze honger te stillen, ligt klaar. We demonsteren, we zeggen er iets van op de socials, we schrijven er een popupgedachte over. Dan hebben we toch maar mooi iets gedaan. Maar deze honger is niet om gestild te worden, deze honger is om gevoeld te worden, uitgehouden. Als een lege maag in de Ramadan of in de vastentijd, die je herinnert aan waar je eigenlijk naar verlangt.
En barmhartig? Ik blijf dat een prachtig woord vinden én het volgt meteen op verlangen naar gerechtigheid. Die honger naar gerechtigheid kan zulke scherpe uitingen opleveren. En begrijpelijk. Maar kan ik ook barmhartigheid voeden? Begrip? Gisteravond op de podium van de kleine komedie vertelt Saman Amini, geboren in Iran, nu cabaretier over Limburgse vrienden en hoe hun wereldje – dat door armoede zo klein is geworden – vol is van vreemdelingenhaat. Zijn weergave van de klacht van de moeder in dat gezin was zo liefdevol en emotioneel; daar zit warmhartigheid.
En zuiver van hart, dan nog even? Arnon Grunberg zei dat we moesten oppassen met alteveel verlangen naar zuiverheid, want fascisten en nazi’s – die zochten zuiverheid. En onze wereld is rommelig. Dat zien is ook zuiverheid. En ik zoek ernaar, in al die contacten en verbanden, om zuiver te blijven voelen en begrijpen. Om eigen vooroordelen en angsten te parkeren, om te weten wat er in je eigen hart speelt zodat je het niet op de ander hoeft te projecteren. En het is allemaal maar stukwerk, maar het verlangen is er – en zo groeit het. Verlangen naar barmhartigheid in jezelf die plek geven, naar honger en dorst naar gerechtigheid voelen en beleven, zonder eraan onderdoor te gaan, zonder het op geven, verlangen naar zuiverheid in dat woelige hart. Zo groeit het.
Tot zover vandaag. Een hele goede maandag gewenst. Week twee van de crowdfunding en al meer dan 168 mensen hebben meegedaan met de crowdfunding voor de initiatieven van volgend seizoen. Als je nog mee wilt doen of het delen, heel graag. Www.rikko.nl
Voor nu en voor vandaag. Vrede gewenst, vrede en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
