In het oog
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren. Vanaf 31 augustus 2026 vanaf de Peacewalk (www.peacewalk.info)
Tekst onder afbeelding
Drie van de zeven wandelstokken die vanuit de verschillende startpunten van de Peacewalk onderweg zijn - van hand tot hand - tot aan die verscheurde stad, tot de ontmoeting met de Peacebuilders in Palesetina en Israël.
In het oog – PopUpGedachte woensdag 2 september 2026
De eerste twintig kilometer zit erop, het is maar een streepje op de duizenden kilometers die er nog gelopen gaan worden – maar het goede is; als twintig mogelijk is, dan ook veertig, dan ook vierhonderd of vierduizend. Langs de Donau gaat het voort, richting het Zuiden.
Je bent zowel thuis als te gast, als je onderweg bent. Je hoort hier en tegelijk ook niet. Je ziet de mensen, ze zien jou en daarna reis je weer verder. De mensen van de kerk waar we te gast zijn, zetten hun beste beentje voor. We worden ontvangen met schalen met fruit en zoetigheid, zakken chips worden aangeraakt – en er is hartelijkheid alom. Ook omdat we weer verder gaan. Dat is het voordeel van het ontvangen van pelgrims. Je weet dat ze ook weer verder trekken.
De dichter vandaag, schrijft over God:
Vanaf zijn troon houdt Hij het oog
op allen die de aarde bewonen.
Hij die de harten van allen vormt,
Hij doorziet al hun daden.
Al die mensen die hier in hun huizen wonen, de voorganger van deze kerk, de mede Peacewalkers met wie we optrekken, de mensen naar wie we toe lopen: zij die de beweging vormgeven waarvan we hopen te leren; de Palestijns-Joodse vredesbeweging. Elk van hen wordt gezien. Ik ook. Het is een vreemde en tegelijk ook geruststellende gedachte – zoals wel vaker als het gaat over God. De gedachte dat er iemand is die de harten van allen doorziet, doet mij weer beseffen dat ik dat niet kan – en dus ook niet hoef. Het is niet aan mij om te weten of iemand oprecht is of niet, of iemands werk de toekomst heeft of niet. De gedachte dat God bestaat heeft als misschien wel één van de belangrijkste bedoelingen, deze: ik ben het niet. Er wordt over een God geschreven in de teksten, die wordt bezongen, bejubeld, vereerd of verantwoordelijk gehouden. Er wordt een aanwezigheid geïdentificeerd: ik wordt uitgenodigd om het idee van almacht, van eindverantwoordelijkheid, van uiteindelijk inzicht buiten mezelf te leggen, bij de Eeuwige. Waardoor ik weer kan zien dat mijn inzicht in mensen maar zo beperkt is, dat ik maar zo weinig de toekomst in kan kijken, dat ik mijn eigen hart niet eens ken, laat staan dat van de ander. Dat ik mijn eigen eenvoudige plek weer kan innemen; één van die vele mensen die door de wereld wandelt. En ook geen idee heeft. Maar op basis van een beetje vertrouwen, een beetje geloof, een beetje inzicht en hopelijk een hoop liefde, de keuzes maakt die deze dag te maken zijn.
Als iemand de harten van allen vormt en alle daden doorziet, zou je een beetje ingrijpen ook graag willen. Dat godsgruwelijke gedrag van mensen die zonder blikken of blozen de levens van andere nemen, hun grond of hun waardigheid – je zou de Eeuwige toeschreeuwen dat het misschien tijd is om er iets aan te doen, als maker van de harten. En daar ligt die vraag, die uitroep dan ook in goede handen. Ik ben niet de wreker, noch de vergelder, noch de rechter of de beul. Dat ligt daar ergens. Aan mij om het eigen hart te blijven vormen en voeden, want zoals de ander gezien wordt – zo ook mijn hart.
Wat blijft – naast de roep om recht en vrede – is het besef dat ik gelukkig God niet ben. Dat ik maar één hart heb en een paar voeten, handen, ogen en oren. Met de uitnodiging om met mijn beperkte inzicht, naar mijn beste weten, die in te zetten om deel te zijn van het goede. Al zoekend. Dat is al heel wat.
Tot zover vandaag de PopUpGedachte van vandaag. Op naar de volgende twintig kilometer in Hongarije onder dezelfde hemel als de jouwe. Voor nu en voor vandaag; vrede gewenst, en alle goeds.
