Waarom doen we wat we doen?

Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.

Tekst onder afbeelding

Waarom we doen wat we doen - PopUpGedachte donderdag 29 januari

Het is heel laat geworden gisteren, een paar uur geleden kwamen we aan in een dorpje net onder Parijs. Eerst maar een slapen, mijn reisgezelschap en ik. Toch kan ik niet dit ene loslaten, lezen, schrijven, delen van de PopUpGedachte. Opnemen is ier niet te doen, maar denken kan wel. Voelen ook. Een vraag laten binnekomen en vandaag is dat deze: waarom doen we wat we doen, waarom doe ik wat ik doe - en misschien dan nog specifieker; waarom ben ik in vredesnaam op weg naar Noord Spanje, naar Finisterra - waarom gaat daar een Peacewalk beginnen die vijftien maanden gaat duren, zoals het nu lijkt. 

Waarom we doen wat we doen. Omdat we het op een gegeven moement edacht hebbben natuurlijk. En vana het ene komt het andere.Tenminste, dat is een beetje hoe het gaat in mijn leven.Maar waarom? Waarom dat ongewone? Waarom zo’n grote tocht? Je weet toch helemaal niet wat het oplevert. Is het dan toch ego? Of overmoed of branie of avontuurszucht. 

Vandaag in de lezing van de dag staat dit: “In die tijd zei Jezus tot de menigte: 'Komt er soms een lamp om onder de korenmaat of onder de rustbank gezet te worden, of juist om op de standaard te worden geplaatst? Niets is verborgen dat niet openbaar gemaakt zal worden; en niets is geheim dat niet aan het licht zal komen.
Oude zinnen uit een heel andere tijd. Maak er maar eens chocola van. Ik denk dat het dit is; dat Jezus zijn eigen levenspad definieert als een bak licht dat naar de wereld komt waardoor wat verborgen is, zichtbaar wordt. De hypocrisie van tijdgenoten, met name de religieuze leiders. De algehele malaise van mensen, zovelen zijn er ziek en uitzichtloos ook. De uitsluitng van mensen. Het komt aan het licht door wat de rabbi zegt en doet. 

Mag het voor mij? Dat aan het licht komt wat eigenlijk mij drijft? Al is er natuurlijk geen eigenlijkk, maar is het een kluwen van aanleidingen en factoren, de één belangrijker dan de ander. Er is geen schone motivatie voor de Peacewalk, er is wel een verlangen. Een verlangen om een ruimte te creëeren die enigzins rabbi-achtig is. Dat er plek is voor de outsiders, dat het gesprek gaat over vrede, dat er gelopen wordt en geleerd en gehoopt en verwacht. Buiten de grip van het systeem, aan de randen van het zichtveld. Met soms scherpe woorden voor dat systeem - en de zoektocht een alternatief vorm te geven. 

Wat moet ik met zo’n dreigement dat het toch allemaal aan het licht komt. Wel, misschien het niet opvatten als een dreigement maar eerder de lichtbrenger vertrouwen. Het is niet je baas die je op de vinger komt kijken, het is niet je docent die je komt becijferen. Het is het licht van de Eeuwige zelf. 

En ik wil geen pretentie voeren. NIet met de Walk en niet met andere dingen. Je moet al zoveel laten zien op social media, puur om mensen te laten weten wat hier gebeurt zodat ze eventueel kunnen besluiten mee te doen. Maar mag het vanuit niet weten, vanuit hopen, vanuit die verwarrende mix van motivaties, dat onaffe. Laat maar komen dat licht, dan hoef ik ook geen pretentie hoog te houden. 

Misschien is het ook wel ontspannen, dat licht. Als aan het licht komt of wordt gebracht, wat je probeerde te verbergen, hoeft het niet meer verborgen te worden. Het heeft geen zin meer. En dat scheelt een hoop energie. Ja toch? 

Voor nu en voor vandaag vrede gewenst, en alle goeds

Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte

Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal: