De stem
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
De stem – PopUpGedachte dinsdag 28 april 2026
Vier dagen geleden vertrokken we met honderden Peacewalkers uit Amsterdam. Het gaat langzaam en het gaat hard. Het gaat diep, dat sowieso. En mensen gaan diep, dat ook. De blaren beginnen op te spelen, een enkeling moet afhaken of neemt een stuk met de bus. Onze kinderen lopen veel verder dan we voor mogelijk hadden gehouden. En de zon schijnt alweer, klaar om ons deze dag verder te begeleiden. Het is de Peacewalk, we zijn vertrokken uit Amsterdam en zijn op weg naar Palestina en Israël, naar Jeruzalem – ook wel Al Quds. Waarom? Omdat de wereld investeert in oorlog en te vaak gelooft in machthebbers die een zogenaamde vrede sluiten. Maar daar komt niets van terecht. Nu eens ligt er weer hier een verdrag, dan weer daar een voorwaarde. Het gaat eerder over olie dan over mensen – en de haat die nodig was om het geweld te legitimeren woekert verder. Tenzij de mens leert die te overwinnen, sterker dan de dood is de liefde. En deze dagen is het aan de liefde om dat bewijs te leveren. Niet liefde in algemene zin, maar liefde voor onze kinderen, liefde voor onze geliefden, liefde voor de aarde. Pijnlijke, bewogen, betrokken zorg en liefde.
Mensen sturen berichten – dat ze een dag hebben meegelopen, maar nu alle weekendplannen hebben gecanceld en er weer zijn zaterdag en zondag. Iemand uit Luxemburg hoorde eergisteren van de Walk en was er gisteren bij. Vrijwilligers en gastgezinnen die Peacewalkers met open armen ontvangen, terwijl ze licht trekkend met hun been en soms een klein beetje strompelend de hal binnenkomen van de ontvangstlocatie. Ik loop met onze dochter over het pad langs de uiterwaarden, we lopen wat achteraan – ze heeft steek. In de verte de spoorbrug en daarachter is het pontje. Dan zien we het eerste pontje oversteken in de verte, vrolijk wapperen de witte vlaggen. Het zit vól met Peacewalkers. En aan de overkant klinkt er muziek, staan er weer mensen klaar. Stralende ogen, overal.
Ik wordt gewenkt en voorgesteld aan een man in een rolstoel. Hij is bijna honderd, zijn stem is nog vast en zijn ogen staan helder. Hij viert binnenkort zijn verjaardag en heeft besloten dat mensen hem geen cadeau’s moeten geven, maar moeten geven aan de Peacewalk. Of ik een kort tekstje voor hem heb, want op de website staat veel te veel. Natuurlijk. Een vrouw is zes maanden zwanger en loopt het met haar vader. Een gezin met een wandelwagen, de kinderen lopen veel – en zitten soms trots boven de kar. Onderweg met papa en mama. We weten eigenlijk niet eens goed wat we hier mee maken, maar willen hier voor geen goud weg. Soms moet het, vandaag begint de werkdag. Maar iedereen die meeliep lijkt alweer plannen te maken voor de volgende etappe.
Het is aan. De Peacewalk is nu ook in Nederland begonnen. Over een paar dagen in Leuven en Parijs. Vandaag lees ik dit stukje van de rabbi uit Nazareth: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij.” De Walkers hebben een stem gehoord – schapen zijn het zeker niet. In elk geval niet in de neerbuigende zin waarmee we in Nederland over schaapachtigheid spreken. Ze hebben een stem gehoord, een roep om iets anders. Wat het is, weten we nog niet. Maar onderdeel zijn van een verhaal, een beweging die fysiek, mentaal, spiritueel en politiek de hoop op een eerlijke vrede, vormgeeft. Daar zit het ergens.
We zijn in Culemborg, hopelijk vanavond in Eck&Wiel en Amerongen. En vandaar weer verder. Zie je graag op de Walk.
Voor nu en voor vandaag. Vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
