Zussen en broers
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Zussen en broers – PopUpGedachte donderdag 26 maart 2026
Ik staar weer uit het raam naar de bekende gracht in de Jordaan. Op zoek naar woorden voor de dag van vandaag. Rome was gisteren, vandaag weer Amsterdam. Van de diepe ontroering in de ontmoetingen naar de omhelzingen en het geluk van hier thuis. Maar eerst proberen te schrijven. De gedachtes aan wat er allemaal gedaan moet worden even parkeren. Luisteren naar de vogel buiten, die met dat kleine lijfje toch wel een enorme bak geluid produceert. Luisteren naar het hart en waar het verlangt. Luisteren naar de stem van het vertrouwen dat niemand gevraagd wordt ijzer met handen te breken. Maar met liefde te doen wat de hand vindt om te doen.
Hand in hand liepen ze, Yael en Reem. De vrouwen die inmiddels gewend zouden moeten zijn aan camera’s en het vertellen van hun verhaal – maar waar je toch elke keer weer de ontroering, de dankbaarheid, de verbinding voelt. Blootsvoets, hand in hand over de oude romeinse stenen. En wij in hun spoor. Velen blootsvoets, maar dat was toch niet voor iedereen comfortabel. Wat allemaal niet uitmaakt.
Ik lees vanochtend over Abraham of Avraham of Ibrahim, degene die als voorvader genoemd wordt door Joden, Christenen en Moslims, of ze nu Palestijn of Jood zijn, Arabier of westerling, Aziaat of Afrikaan. Het gaat hier niet om bloedband, maar om verbondenheid met de Eeuwige. Dit staat vanochtend in de lezing, het eerste boek van de Bijbel, hoofdstuk 17:
Uw naam zal Abraham zijn, want Ik maak u tot vader van een menigte volken. Ik zal u zeer vruchtbaar maken, volken zal Ik van u maken, zelfs koningen zullen uit u voortkomen. Ik sluit een verbond met u en uw nakomelingen, geslacht na geslacht, een altijddurend verbond. Ik zal uw God zijn en de God van uw nakomelingen.
Die nakomelingen maken elkaar aardig het leven zuur. Of je zou kunnen zeggen: ze zijn in een dodelijke clinch terechtgekomen, een uitwisseling van raketten en drones en een oorlog om de energie die massa’s mensen raakt. Iran, die zich profileert als Islamitisch land, Israel dat zichzelf een Joodse natie noemt en Amerika dat zich christelijk noemt. Op elk van de drie zelfbenoemde titels valt een hoop af te dingen; joden die niets met de staat Israel te maken willen hebben, Amerika dat christelijke principes met de voeten treedt, Iran waarvan moslims zeggen dat het niets met Allah de Barmhartige te maken heeft.
Het is ruzie in de tent, de tent van Abraham. En het is een strijd tussen zussen en broers die de bloedband van mensen onderling en de geestelijke band van het nageslacht van Abraham volkomen zijn vergeten. Ze menen te vechten voor hun leven of om te overleven maar het enige echte leven huist in de reis van Abraham zelf: je veilige grond verlaten, de stem van de Eeuwige volgen en in vrede leven met de mensen die je onderweg tegenkomt. Als vreemdeling op aarde, bewust van je te gast zijn in de wereld van de Eeuwgie en met een verantwoordelijkheid voor elkaar en de ander.
Dat kun je mooi preken, maar ze luisteren echt niet. Nou, inderdaad, zij niet. Maar anderen wel. Reem en Yael van The Mothers Call bijvoorbeeld en Maoz en Aziz en zovele anderen. Hun beweging is niet religieus van aard, maar hun roep is wel degelijk die van Abraham – en die van de Eeuwige. Abraham werd niet de vader van één volk, maar van een menigte volken. Iedereen die deze tekst leest en zich tot dat volk van Abraham rekent, moet zich op basis van deze tekst toch meteen afvragen: ben benieuwd wie die andere volken zijn. Hoog tijd om eens langs te gaan – en te praten over pa, over de queeste en de belofte van Abraham. Of we zijn erfenis een beetje eer aandoen met elkaar. De machthebbers staan uiteindelijk op de schouders van mensen als jij en ik. Als die wat anders gaan doen, hebben zij het nakijken. Dan groeit er binnen die koninkrijken van razernij, een koninkrijk van verbinding – ze zullen dat niet zomaar laten gebeuren, toen niet in de tijd van de rabbi en nu niet. Maar het staat ons vrij.
Tot zover de popupgedachte van vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. Meer popupgedachtes te vinden op www.popupgedachte.nl. Je kunt er ook doneren, dank voor de velen die dat voor het eerst of al heel lang doen. Voor nu en voor vandaag, vrede gewenst. En alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
