Gevoed worden
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Gevoed worden – PopUpGedachte woensdag 22 april 2026
Soms doe je helemaal niks en ben je uitgeput. Op andere dagen kun je niet meer ophouden, slaap je maar een paar uur per nacht, maar lijkt de bron maar niet op te drogen. Soms lijkt het alsof energie gewoon een scheikundige samenstelling is, of vergelijkbaar met een automotor. Je stopt er voedsel en slaap in, er komt energie uit. Maar zo werkt het niet. Ook niet met een auto trouwens. De remmen kunnen aanlopen, luchtfilter dichtgeslipt, cilinder stuk. Dan kun je er brandstof instoppen wat je wilt, of je kunt je accu’s volgeladen hebben tot de rand – maar je auto komt niet vooruit.
Blijkbaar is er meer nodig dan alleen brandstof. Blijkbaar is er meer nodig dan alleen voedsel en slaap. Gebrek aan energie op enig moment van de dag – of er totaal doorheen zitten – is in deze dagen vlak voor de start van de Peacewalk volkomen begrijpelijk. En automatisch denk je: slaap, eten, rust. En dat is ook essentieel. Toch is het te makkelijk; het ene moment ben ik kapotmoe, een volgend moment staat alles weer aan. Dat gaat niet over brandstof, of slaap. Al is het essentieel. Dat gaat over iets anders.
Vandaag in de tekst van de dag zegt de rabbi uit Nazareth de volgende raadselachtige woorden; 'Ik ben het brood des levens: wie tot Mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst krijgen.’ Dat lijkt me heel efficiënt brood. En efficiënte drank. Nooit meer honger, nooit meer dorst. Een soort perpetuum mobile – een eeuwige beweging, die maar niet lukt om te creeeren hoe slim je als uitvinder ook bent.
Waar kan dit over gaan, dit ‘brood des levens’? Het is een stevige claim van Jezus van Nazareth, en fijn dat je dan zou weten waar je het zoeken moet. Maar als we niet weten wát we dan zoeken, komen we nog nergens. We zouden het niet herkennen als het ons wordt toegestopt.
Misschien is die automotor – zonder al te technisch te worden – wel een handige metafoor, toch. Ik kan slapen en eten, maar zonder APK, afstellen van de motor en wat niet al, loopt de boel voor geen meter. En ik denk altijd dat het aan de brandstof ligt – maar misschien zijn onze motortjes wel krakemikkiger dan we denken.
Stel dat opeens de angst om m’n hart slaat dat het hele project mislukt, of dat er belangrijke mensen het bijltje erbij neer gooien, of dat het misschien toch zinloos is. Dat gooit écht zand in de motor. Dan knarst en piept het opeens. Je voelt het fysiek, het beneemt je de adem of druk op de borst. Soms ben je domweg bang. Of bijvoorbeeld woedend op iemand in je project. Op allerlei manieren kan er energie weglopen. Dat komt harder aan naarmate je minder brandstof hebt, maar brandstof gaat het niet oplossen. Ergens zit iets mis in het systeem.
Misschien gaat daar wel het ‘levende brood’ over. Een fiks van het systeem. Of dat geloof – een onderhoud van je eigen reilen en zeilen. Als ik niet meer bang hoef te zijn dat ik faal, omdat ik ergens ben gaan geloven in een God – of Eeuwige – die van me houdt wát ik ook doe of niet doe. Och, dan loopt mijn motor opeens weer als een zonnetje. Als ik heb leren te vergeven, al is het maar een beetje. Dan zijn de remmen op mijn systeem opeens weer los. Goh, wat loopt dat toch lekker. En als ik ontdek hoe genade werkt – voor de ander, voor mezelf. Nou, dan zit de tank misschien niet vol maar dan kom ik een heel eind op een beetje zonne-energie.
Het is mijn belangrijkste werk het afgelopen jaar. De gezondheid zoeken van lichaam én geest. Niet op je schouders nemen wat niet van jou is. Gelóven, hopen en liefhebben. Dat de Eeuwige diens weg gaat in de wereld en mij wil inzetten. Dat ik het niet allemaal precies hoef te weten én het niet perfect hoef te doen, maar dat we gevraagd zijn om steeds weer te beginnen. Lokaal of internationaal of waar dan ook. Met liefde, zorg en zin. Is je brandstof op, ga dan bijtanken. Maar soms helpt vooral een reparatie; eentje zoals de rabbi uit Nazareth voorstelt, met uitgestoken hand. Mijn juk is zacht en mijn last is licht, komt allen tot mij die vermoeid en belast zijt.
Tot zover vandaag. Een hele goede woensdag gewenst. Tot zaterdag, 10.30 in de Dominicus in Amsterdam voor degenen die erbij kunnen zijn en anders hopelijk ergens onderweg. Voor nu en voor vandaag: vrede gewenst, en alle goeds.
Steun de walk en haar doelen op https://whydonate.com/fundraising/support-the-peacewalkers
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
