Het gaat niet over mij
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Dat het niet over mij gaat – PopUpGedachte dinsdag 17 februari 2026
Het lijkt erop dat de kerk in de geschiedenis de instantie was waardoor we ons als mens schuldig gingen voelen. Dat is in elk geval de kritiek van vele verlichte geesten; de kleinburgerlijke moraal van de religieuze instituten maakten de mens klein en vervolgens boden ze dan de weg naar vergeving en naar de hemel, maar dan moest je wel buigen voor hun priesters, hun macht en je dus onderwerpen. Dat is helaas op heel veel manieren terechte kritiek. Tegelijk is er iets anders, tegelijk is er de manier waarop wij in elkaar zitten. Ons brein, onze angst, onze wil om te overleven, onze kwetsbaarheid en ja, daarmee samenhangend; ons ingebakken schuldgevoel. Het duurt soms even voordat de kerkverlater het ontdekt, of de kerkcriticus, maar dan blijkt; we hebben de kerk helemaal niet nodig om ons schuldig te voelen, dat lukt ons zo ook wel.
Gemiste oproep, je baas belt. Oi, normaal appt de baas of stuurt ‘ie een email. Wat heb ik verkeerd gedaan? Snel ga je na wat je mogelijk hebt gemist aan taken of deadlines. Misschien ben ik de enige met deze reflex, maar misschien ook niet. De ander; vriend, relatie of wat dan ook, zit er niet lekker in. Je vraagt je af wat je verkeerd gedaan hebt. Of bent je al automatisch aan het verdedigen voor er überhaupt kritiek is geuit. Schuld, overleven, verdedigen. Het gaat om onszelf, terwijl het heel vaak helemaal niet zo om onszelf gaat. Dat er helemaal geen sprake is van een situatie waarin we onszelf hoeven te verdedigen. Dat we wel tot de tanden gewapend op een ontmoeting kunnen verschijnen, omdat we bang zijn dat de ander ons iets voor de voeten zal gooien, maar dat het helemaal niet hoeft. Want de ander is vriend, geliefde, bekende, collega.
Vandaag in de lezing van de dag een situatie met Jezus van Nazareth en diens discipelen en de frustratie van de rabbi is huizenhoog. Allereerst geeft de rabbi een les mee en dan blijkt dat die niet echt aankomt: “Toen gaf Hij hun deze waarschuwing: 'Let op, wacht u voor het zuurdeeg van de Farizeeën en het zuurdeeg van Herodes!' Zij spraken daarover onder elkaar: 'Dat zegt Hij omdat we geen brood hebben.' Maar Hij bemerkte het en sprak: 'Wat bespreekt ge daar onderling? Dat Ik dit gezegd heb, omdat ge geen brood hebt? Begrijpt en verstaat ge het dan nog niet? Is uw geest dan zo verblind?”
Het is een pracht van een scene, qua inzichtgevendheid. De rabbi waarschuwt omdat de manier van denken en doen van de religieuze en politieke elite zomaar onder je huid kan kruipen en de hele boel kan infecteren. De leerlingen waren brood vergeten te kopen en de hele les gaat langs hen heen. Ze zijn met zichzelf bezig, ze voelen kritiek, wie heeft het gedaan, hoe konden ze, etcetera. Vier zinnen frustratie van Jezus volgen en nog een paar meer maar dan wordt de quote te lang. Hij is totaal niet geïnteresseerd in of ze brood mee hebben. Sterker nog; een tijdje daarvoor heeft hij nog een broodwonder gedaan, ander verhaal. Hou op met jezelf bezig te zijn, met de praktische zorgen, met je schuldgevoel, met de gedachte dat er te weinig is, met denken vanuit tekort. Er is overvloed aan eten, drinken, tijd, ruimte, liefde, zorg en aandacht. Maar je bent bang dat er te kort is, je bent bang dat je tekort bent geschoten, je bent bang dat je kritiek krijgt, je bent bang dat je hebt afgedaan en je raakt in jezelf opgesloten. En dan wordt het een selffulfilling prophecy, want wie bang is, kan niet meer ontvangen, neemt afstand, trekt zich terug.
Misschien is het wel een illustratie van de waarschuwing tegen de manier van denken en doen van de politieke en religieuze elite. Zij voeden de angst. Herodes als dictator die over lijken gaat. Terecht dat je bang bent, houdt je kop onder het maaiveld anders hak ik m af. Religieuze elite; terecht dat je bang bent, want als je niet je aan de regels houdt, dan zwaait er wat. En ergens past dat beter bij ons brein, bij ons overlevings-instinct. En Jezus van Nazareth loopt er hier tegenaan hoe diep verworteld die angst is. Dat wat je zegt niet eens doordringt, omdat ik met mezelf bezig ben. Met mijn eigen angst.
Het is deze angst waarmee de rabbi komt afrekenen. Er is genoeg, ruim en royaal. Je bent gezien en geliefd. En ja, je bent onbeholpen, kortzichtig en vaak egoïstisch en zo nog het een en ander. Maar niets van wat je doet, kan de liefde van de Eeuwige voor je doen afnemen. Die is oneindig. Niets van wat je doet kan zorgen dat de Eeuwige méér van je houdt, dan dat ‘ie al doet. Open je ogen, kom uit je in jezelf gekromde cirkel. En leef, heb lief, er is genoeg.
Tot zover de popupgedachte van vandaag. Het is dag 17 alweer van de Peacewalk, die zich rustig door het Noord-Spaanse landschap beweegt. Op 25 april begint die in Nederland. Een mogelijkheid om een andere weg in te slaan, te oefenen, te leren, fysiek – en natuurlijk online. Vind het via peacewalk.info - Een hele goede dinsdag gewenst, en vrede – en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
