Nergens op laten voorstaan
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Nergens op laten voorstaan – PopUpGedachte donderdag 12 februari 2026
Je bent met een paspoort geboren dat je toegang geeft tot de meeste landen ter wereld. Het is een sleutel voor zoveel sloten, dat het voor anderen bijna niet voor te stellen is. Een sleutel voor 190 sloten, met daarbij een zorgsysteem dat weliswaar regelmatig faalt maar zoveel veiligheid en zekerheid biedt. Dat je aangifte kunt doen, dat er scholing is. Er is zo absurd veel rijkdom. Dat voel je lang niet altijd, maar we schijnen in de top 10 te staan van gemiddeld rijkste landen ter wereld. Dat kan twee reacties oproepen: eentje van grote verantwoordelijkheid voor landen en mensen die kwetsbaar zijn. Of een van grote behoudzucht ten opzichte van ieder ander die het wel zou willen hebben. Dat laatste is politiek helaas nogal dominant.
Wie veel heeft, die heeft veel verantwoordelijkheid. Dat is de eenvoudige spirituele wijsheid, de goddelijke opdracht achter de voorrechten. Zo simpel werkt het in een bedrijf; meer salaris, meer verantwoordelijkheid, meer kopzorgen. Zo proberen we de boel een beetje uit te balanceren toch? Verdien je minder, dan trek je de deur achter je dicht en ben je klaar voor de dag. Verdien je meer, dan zit je tot diep in de nacht te kijken hoe de strategie van de toekomst eruit moet zien want je bent verantwoordelijk voor velen. En dan heb je nog die hele andere vrije sector die niet veel verdient maar zich hartstikke verantwoordelijk voelt – omdat er belangrijke dingen gedaan moeten worden in de wereld en ze tijd, spaargeld en liefde daarin willen steken.
Vandaag in de lezing van de dag is de Eeuwige woedend. En wel op het groepje mensen dat zichzelf identificeert met deze God van Abraham, Isaak en Jakob. Het volk heeft een enorme bak aan wijsheid meegekregen; hoe om te gaan met elkaar, met het land, met de wereld. Wijsheid vastgelegd in Thora en wetten, een pracht van een blauwdruk voor een rechtvaardige samenleving. Ze zijn er trots op, maar wijzen willen graag ook dwaas zijn. Dus ze pakken er wat godsverering bij uit de buurlanden, met soms gruwelijke praktijken van offers om de goden gunstig te stemmen. Het beantwoordt aan oergevoelens – maar is het rijk van de angst, van de macht, van bloedvergieten en chaos. Misschien is die hele man-o-sphere van vandaag en de aantrekkelijkheid daarvan voor onder andere jonge mannen die met een christendom zijn opgevoed dat vergeving leert – en begrip en verzoening – wel net zo’n zelfde beweging. Je krijgt hoge waardes mee maar in tijden van onzekerheid grijp je terug op oergevoelens, op onderdrukking van de ander, traditionele rolpatronen, spieren en macht en brallen.
In de lezing van de dag deze twee zinnetjes: Toen ontstak de Eeuwige in toorn, Hij gruwde van zijn volk, zijn liefste bezit. Ik vind dat contrast mooi. Het liefste bezit en toorn en gruwen. Pittige realiteit natuurlijk, maar het liefste bezit gaat daarmee niet weg. Het staat er volop, als einde van de zin. Maar als die stomme dingen doen – zoals de rijkste 1% ter wereld, gezegend zou je zeggen maar niet bereid om te delen of verantwoordelijkheid te nemen – dan is de woede groots.
Je kunt je nergens op laten voorstaan, dat is maar even de conclusie. Niemand is door rijkdom, of religie of afkomst of bloedgroep beter dan een ander. Wie voorrechten heeft, die heeft er ook een hoop verantwoordelijkheid bij. En het rottige is dat degenen die dit het meest voelen, meestal juist wat meer mogen rusten in het feit dat ze niet de wereld op hun schouders hoeven te nemen. En dat degenen die het niet zo voelen, juist enorme mogelijkheden hebben om serieus bij te dragen. Voor ons hier; die verantwoordelijkheid is er. Niet voor de wereld, maar wel om te zoeken hoe te werken met wat jouw en mijn mogelijkheden zijn. De gok te wagen, te proberen. Her en der bij te dragen. Niet voor het schouderklopje, maar omdat het kan. Omdat het klopt.
Tot zover vandaag. Het is donderdag 12 februari, dag 12 van de Peacewalk; voor nu en voor vandaag. Vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
