Het houdt niet op
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Het houdt niet op – PopUpGedachte woensdag 3 juni 2026
“Je hoeft niet om mensen te rouwen, die zijn overleden” zei ze. “Want dat zit alleen maar in je hoofd.” We liepen te praten tijdens de Peacewalk, het was een stukje in Duitsland en ik werd er knap chagrijnig van. Hoezo, niet rouwen. Nee, zei ze opgetogen, het is alleen maar het zichtbare leven dat verdwijnt. Ofzo. Ik weet niet eens meer hoe ze het zei, maar ik werd er boos van. Het was zo’n rationele, onmenselijke benadering van wat er gebeurt in het echte leven. Er sterven ouders, opa’s, oma’s, kinderen of mensen die je niet eens kent – en het doet pijn tot in je ziel. En dan is er zo iemand die iets ergens gelezen heeft en pedant komt vertellen dat je het mis hebt. Dat je niet hoeft te lijden en dat het allemaal prima is zo. Het is dat het een Peacewalk is, anders… Pisnijdig was ik. Onder het mom van wijsheid, werd hier de rauwe werkelijkheid weggecensureerd – terwijl ruimte voor rouw zo ongelofelijk belangrijk is.
Toch moet ik vanochtend onwillekeurig weer aan denken bij het lezen van de tekst. Er waren diverse religieuze stromingen actief in de tijd van Jezus en één van de scholen, die van de Sadduceeën, geloofde dat dood, dood is. Dus geen opstanding, verder leven of wat dan ook. Überhaupt niet in geesten, engelen of wat er ook maar onzichtbaar is of ondenkbaar. Wie meent dat het Westen pas verlicht (en materialistisch) begon na te denken, mag weer even beseffen dat ook dát denken zo oud is als de wereld.
Jezus zegt dit: “En wat de opstanding der doden betreft, hebt ge in het boek van Mozes niet gelezen, waar het gaat over de braamstruik, hoe God tot hem zei: Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob? Hij is geen God van doden maar van levenden. Ge verkeert in grote dwaling.”
Jezus windt er geen doekjes om. En misschien is het mijn vakverdwazing, maar ik vind het geniaal – hoe je deze betekenislaag trekt uit een standaardzinnetje – de god van die en die en die. Als die drie Abraham, Isaak, Jakob morsdood en onvindbaar zijn. Hun bestaan volledig is ge-eindigd. Dan identificeert de Eeuwige zich als de God van een hoopje stof, van gedesintegreerde lichamen, van mensen die vroeger iets waren. Maar, zegt de rabbi, leven verdwijnt niet, het verandert.
Het maakt hem niet minder kwaad en verdrietig om de dood overigens. Nog steeds is dat een ellendige kras op de plaat van het leven, om kapot van te zijn – van gemis, van woede soms. Met die woede sommeert hij Lazarus om dat graf uit te komen. De dood is ook de greep van het kwaad. En in Jezus’ wereld heeft die niet het laatste woord. En is er leven – dwars door die doodsrivier heen. En licht en liefde en zorg en rust. En dat is niet zomaar een sprookje voor kinderen om de bittere pil van de dood te verzachten, zoals verlichte geesten beweren. Tenminste, aldus de rabbi.
Er is iets unieks aan je vader, je kind, je partner, je tante. Niet inwisselbaar met enig ander. En dat zit in het lijf en in de persoon die door die lijfelijkheid aanwezig is. Soms kun je de ander al voelen, terwijl je die nog niet ziet. Er is meer dan het aanraakbare. En er is leven – dat groter is dan het fysieke.
Maar wat je ermee moet? Allereerst: niet het beter willen weten dan de rouwenden. Want zij hebben gelijk met hun verdriet en hun gemis. Daar hoor je in zorg en met liefdevol respect naast te komen zitten. Dan: als het leven niet eindigt, dan is de beperktheid van dit leven minder benauwend. Je hoeft er niet meer alles uit te halen. Iets leren, een beetje groeien, een volgende stap maken is genoeg. Voor alles heb je de eeuwigheid, schreef ik weleens. Het haalt de druk eraf – en dat is gezond. En ten derde; leert het ons misschien ook nog meer respect voor het menselijk leven. Elke persoon uniek, eeuwig, bedoeld om te leven en leven te geven. Dat komt er soms wat rottig uit, maar de kern is heilig. Net als het andere leven op aarde. Geen wegwerp product. Never.
Tot zover even de PopUpGedachte van vandaag. Een hele goede woensdag gewenst. Meer PopUpGedachtes te vinden op www.popupgedachte.nl . En vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
