Laat maar horen
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Laat maar horen – PopUpGedachte donderdag 28 mei 2026
We zijn nogal zichtbaar en hoorbaar geworden als westerse mensen in de 21e eeuw. Iedereen met een social media account, kan een eigen publiek opbouwen en van zich laten horen. Dat was, zo lees ik her en der, eeuwen geleden enkel voorbehouden aan de elite. Nu zijn we allemaal elite, hier. Of misschien wel overal. Elite is gedemocratiseerd, zou je zeggen. Tegelijk zijn er zo ontzettend veel stemmen, dat je ook niet meer weet waar je luisteren moet. En dat is misschien nog wel ingewikkelder; wat je zeggen moet. Waar je heen moet, met je eigen uitroep. En dan zwijg je maar, want wat moet je. Straks valt die hele gedemocratiseere elite over je heen en dan heb je de poppen aan het dansen. Want wie ben jij nu helemaal?
Dit is geen pleidooi voor meer geroeptoeter op social media. Maar wel was het in mijn eigen leven steeds de zoektocht: wat laat je horen en wat hoeft lang niet iedereen te weten? Er zijn zichtbare dingen als Peacewalk en Rouwen en Vieren en Slaapstaking en wat er al niet langskwam. Er zijn de dingen van de dag; gesprekken, onderlinge zorg, organisatie – wat deel je wel en wat deel je niet? En er is altijd de argwaan – doe je deze dingen nou om gezien te worden? Of is het belangrijk voor iedereen dat het zichtbaar is omdat je dan überhaupt de kans krijgt om mee te doen?
Vandaag een kleine scene in het leven van de rabbi uit Nazareth, Jezus. Die loopt rond op de huidige Westbank, bij Jericho en daar zit een blinde bedelaar die zich afvraagt wat het rumoer is van al die mensen die langskomen. Dan staat er dit:
Zodra hij hoorde dat het Jezus de Nazarener was, begon hij luidkeels te roepen: 'Jezus, Zoon van David, heb medelijden met mij!' Velen snauwden hem toe te zwijgen, maar hij riep nog veel harder: 'Zoon van David, heb medelijden met mij!' Jezus bleef staan en zei: 'Roep hem eens hier.' Ze riepen de blinde toe:'Heb goede moed! Sta op. Hij roept u.'
Het lef van de een, de blinde Bartimeüs, staat in scherp contrast met de blad-aan-de-boom mentaliteit van de mensen die met Jezus meelopen. De menigte die volgt is zo blij dat ze de beste man kunnen volgen, dat ze anderen die ook willen volgen – en daarvoor even wat aandacht nodig hebben – wegduwen. Hou je mond, stoor ons niet, we zijn net zo lekker geïnspireerd. Maar Bartimeüs is niet onder de indruk – hij wil iets, heeft iets nodig, laat zich horen. En als dan Jezus hem wél hoort, is de menigte opeens op de hand van de roepende bedelaar. Heb goede moed, sta op, hij roept u.
Eerst is er het lef om je te laten horen. Uit diepe nood geboren, eenzaamheid én onrecht. Want er zou in Israël geen plek moeten zijn voor mensen die moeten bedelen. Maar hoge idealen en de harde werkelijkheid strijden nogal eens met elkaar. Dus daar zit hij en hij laat het er niet bij zitten. Wat de goegemeente ook zegt; hij heeft al zo’n lage positie, het maakt ook niet meer uit. Dus hij roept. En als hij dan iets bereikt – of eigenlijk iemand bereikt – dan draait de hele goegemeente zich weer naar hem toe. Middelpunt van de belangstelling.
Niets is gegarandeerd voor degene die roept. De jaarlijkse crowdfunding die ik start voelt altijd als zo’n soort roepen en het is doodeng. Elk jaar weer. En ik weet niet of mensen gestoord opkijken, maar er is altijd het innerlijk stemmetje. Waarom je stem verheffen, doe maar gewoon. Maar dan toch…
De held van het verhaal is Bartimeüs, het lichtend voorbeeld. En in een wereld waarin we zomaar het zicht kwijt zijn op wat hoop is en toekomst, wat ons te doen staat en hoe dan – is het zomaar nodig dat we durven roepen. En dat de wereld daar gestoord van opkijkt – omdat ze wel lekker gaan zo met elkaar – dat is geen reden om niet te roepen. De Peacewalk is zo’n roep – een letterlijke fysieke zoektocht naar licht en zicht. Wat is mijn roep? Durf ik nog te hopen zoals deze roepende blinde?
Tot zover de PopUpGedachte van vandaag. Een hele goede donderdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
