Ga dan
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Ga dan - PopUpGedachte maandag 26 januari 2026
Ga dan. Ja, bijna. Nog een paar dagen. Nog even de tas pakken. Veel zal het niet zijn, want je moet het tenslotte ook allemaal op je rug dragen. Maar dan gaan we hoor. Nog even mijn schoenen ophalen bij de schoenmaker. Maar dan ga ik al.
Ga dan. Dat was de roep die landde bij mij, hier in huis, twee jaar geleden. Twee jaar en een beetje. Er was geen stem of visioen, niks spectaculairs. Meer een idee, meer een: het zou zo mooi zijn als. En na wat voorzichtige en minder voorzichtige gesprekken hierover gebeurde er in dat eerste jaar helemaal niets. Het idee ging op de plank bij alle geparkeerde ideeën. Daar is het vrij vol, kan ik je vertellen. Deze nam wat meer ruimte in, vanwege de omvang. En af en toe klonk nog die gedachte; ga dan.
Het werd een pelgrimage, zo groeide het idee. Vanuit diverse steden van Europa naar Jeruzalem. Een wandelende school van mensen die in deze gestoorde tijd - toch net weer anders gestoord dan andere tijden gestoord zijn - het verlangen naar vrede en toekomst en recht niet meer zomaar vervuld zien worden. DIe het ook niet meer weten hoe dan wel en dus maar gaan lopen. Met een simpel symbool, met een Peacewalk staf die ze doorgeven van de een na de ander. Zaterdag is er een bijeenkomst, zondag worden de eerste stappen gezet en met een groepje uit Nederland zijn we erbij. Die eerste stappen wil ik voor geen goud missen.
Ga dan. Ga maar op weg. Het zou een monster-organisatie kunnen zijn en ergens is het dat ook. Tegelijk ook helemaal niet. Want de eenvoud is de eenvoud, de ene voet voor de andere, vertrouwen op de roep, op de Eeuwige, op de ander, op elkaar en op wie je dan ook maar onderweg tegenkomt. Vertrouwen dat de route zich wel zal vullen. Iedere nieuwe Peacewalker die zich aanmeldt is daar weer een bevestiging van.
Dit staat vanochtend in de lezing van de dag: “Gaat dan, maar zie, Ik zend u als lammeren tussen wolven. Neemt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoeisel; en groet niemand onderweg. Laat in welk huis gij ook binnengaat uw eerste woord zijn: Vrede aan dit huis! Woont daar een vredelievend mens, dan zal uw vrede op hem rusten; zo niet, dan zal hij op u terugkeren.
Nou hadden degenen die zich opdracht kregen een heel eigen roeping. Maar het principe is leerzaam. Ben je geroepen? Vertrouw dan ook maar op wie je onderweg tegenkomt. Of je nou geroepen bent om te lopen of te zorgen, om te protesteren of te pelgrimeren, om iets op je te nemen of juist iets los te laten. Ga maar, bereidt niet teveel voor want je hoeft het niet alleen te dragen. De Eeuwige is niet alleen in jou aanwezig maar in elke struik en boom en vogel en mens die je onderweg tegenkomt. Deel wat je hebt en wie je bent vrijelijk uit, ontvang van de ander wat die je wil geven, wordt het niet ontvangen aan de andere kant dan reis je rustig verder. Voor jou zal er worden gezorgd.
Of je nu gaat lopen, vanaf het einde van de wereld, Finisterre in Spanje - of ergens verderop op deze route. Of dat je vandaag al heel wat vind, met de ene voet voor de ander. Volgens de oude teksten van christendom zijn wij allen pelgrims, geroepen om pelgrim te zijn - de vreemde soms, de kwetsbare, ontvangend, niet-wetend maar open voor waar de geest je brengt. Onder een open hemel.
Ga dan. Deze week hopen we te gaan. Een eerste start, een eerste stap. En daarmee is de Peacewalk niet zaligmakend, noch bijzonder. Het is de vraag aan mij en ons allemaal om in het hele leven een soort van pelgrim te zijn.
Tot zover vandaag. Een hele goede maandag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
