Vast niet (tenzij…)
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Vast niet (tenzij…) – PopUpGedachte vrijdag 20 februari 2026
Het is vrijdag, volgende week hebben de kinderen vakantie. Tijd om even een kleine pauze te nemen. Zelfs van de goede dingen van het leven kun je even rusten. Zoals de vroege ochtend overweging, de PopUpGedachte. Dus nog een laatste, en dan over een weekje weer. Even stoppen met dingen die op zichzelf prima zijn – dat is ook vasten. En de bijbehorende inkeer, zelfreflectie, het verlangen weer aanboren naar zuiverheid en helderheid. Dat zijn toch wel de dingen die vasten je brengen. Dat hongergevoel helpt niet altijd, maar je voelt wel even dat je leeft. Je dempt niet al je ongemakken met een volgende koffie of een greep uit een la moet koek, snoep of wat je ook maar tegenkomt. Je vast, je houdt het uit, je voelt even iets méér wat er echt is.
Dat verlangen naar zuiverheid is er aan twee kanten. Ook de Eeuwige zelf kan er weinig mee als dat verlangen naar zuiverheid niet alles doortrekt. Dit schrijft, toch wel mijn favoriete, profeet Jesaja vanochtend – in een tijd ver voor Christus:
U zegt: “'Waarom ziet Gij niet dat wij vasten, merkt Gij niet dat wij ons vernederen?' Op de dag dat gij vast zoekt gij nog uw voordeel, en beult gij uw slaven af. Gij kijft en krakeelt als gij vast en slaat er boosaardig met uw vuisten op los. Neen, bij een vasten als dit dringt uw stem in den hoge niet door.”
Vasten is geen vasten als het zich niet vertaald naar je gedrag naar anderen, je keuzes in het dagelijks leven. Vasten is een moment van inkeer, en als het dat niet is – dan heeft het weinig zin. Behalve dan voor je persoonlijke gevoel van je weer even lekker over jezelf voelen. Maar dat is van heel korte duur. En Jesaja gaat nog even door:
Is dat soms het vasten dat Ik verkies, is dat een dag waarop de mens zich vernedert? Zijn hoofd als een riet laten hangen en neerliggen in zak en as: noemt gij dat soms vasten, en een dag die God behaagt? Is dit niet het vasten zoals Ik het verkies: boosaardige boeien breken, de strengen van het juk losmaken, de geknechte de vrijheid hergeven, en alle jukken door te breken?
Zo te horen is vasten eigenlijk net zo goed een copieuze gezamenlijke Keti Koti maaltijd, breek de ketens – herdenk de slavernij, hedendaags racisme en een nooit weer.
En gaat Jesaja verder: Is vasten niet dit: uw brood delen met wie honger heeft; arme zwervers opnemen in uw huis; een naakte kleden die gij ziet en u niet onttrekken aan de zorg voor uw broeder?
Dus vasten is je eten delen; niet weggeven maar delen. Vasten kan dus heel goed in de vorm van eten. Het ligt er maar aan met wie. Dat is best een mooie focus voor de veertig dagen tijd. Of je nu eet of niet eet, drinkt of niet drinkt – met wie heb je nog iets goed te maken, welke ruimte kun je creeëren voor iemand die het niet zo makkelijk heeft. Waar een vrijwilligersklus of een donatie. We hebben geen tijd natuurlijk – ik ook niet, zeker niet. En toch; het is ook vastentijd. Het is een kans.
En dan gebeurt wél waar je naar verlangt, zegt Jesaja. Dat verlangen dat maakte dat je vastte: Dan breekt uw licht als de dageraad door en groeien uw wonden spoedig dicht; dan gaat uw geluk voor u uit, en sluit de Gods glorie uw stoet.
Dat gevoel van geluk dat de dingen even kloppen. Dat je weer in verbinding met jezelf, de ander en de aarde. Dat het bloed weer stroomt door je lijf en dat je je gezond voelt en veilig. Dat de dingen op zijn of haar plek vallen. Dat is de belofte. En waarom? Omdat je dan meewerkt met de geest der dingen. Met de Eeuwige die in de ziel van alles huist. En het voelt lang niet altijd gemakkelijk en vanzelfsprekend en het kost je van alles. Maar het klopt wel.
Tot zover even vandaag. Adem in, adem uit. Je bent niet alleen en er zijn geen enorme lijsten acties waar je dan opeens in die vastentijd aan moet voldoen. Wat gedaan wil worden, dient zich wel aan. Al is het maar iets. Voor nu en voor vandaag; vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
