Tegenover
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Tegenover – PopUpGedachte maandag 19 januari 2026
Het is donker op straat vooralsnog. De sneeuw is verdwenen, het is een dag als zovelen zo tussen zes en zeven in de ochtend. Her en der brandt al licht, veel ramen zijn nog donker. En ik schrijf. De zoektocht in de oude teksten van de dag, zoals die vandaag gelezen worden door mensen over heel de wereld. Een oud patroon, een oude selectie en voor mij vandaag weer nieuw. Ik lees, ik zoek welke zin zich vasthaakt aan deze dag. Ik weet het niet zo goed, en de tijd tikt verder. Straks rond de klok van zeven, sluit ik weer af. En begint het ritme van het gezin. Nu nog niet, er is nog rust en ruimte voor één gedachte. En misschien is het deze; tegenover.
Geloof is voor velen zomaar de veilige bubbel. De plek waar je mensen tegenkomt die hetzelfde denken, waar je bevestigt wordt in wat je hoopt en verlangt. Waar de wereld even klopt. Voor degenen die eruit vallen, er niet meer in mee kunnen, of eruit worden geschopt of om andere pijnlijke reden vertrekken, is het daarom ook zo pijnlijk. Je valt uit een soort gezin, een basisvertrouwen. Een plek met zulke hoge waardes en die dan met voeten worden getreden soms. Het vereist zo’n zorgvuldigheid, maar waar mensen het voor het zeggen hebben, gaat er ook heel veel mis. Of het nu kerk heet of politiek of de markt.
Vanochtend lees ik dit: “
“Wat spreekt gij aldoor over mijn geboden
en hebt ge mijn verbond steeds op de tong?
Gij die van tucht een afkeer hebt
en nimmer acht slaat op mijn woorden.”
Een psalmdichter met een soort profetische woede. Binnen de gemeenschap. Met een tekst namens de Eeuwige aan die gelovigen: jullie hebben het steeds over de geboden en de band met de Eeuwige, maar je laat je never nooit niet door de Eeuwige zelf corrigeren en hebt ten diepste geen enkel respect voor de woorden van de God zelf.
Wat nou veilig, gelijkgestemd? Dit is een stevig tegenover. Mond vol van mooie woorden, uitwerking ellendig. Misschien klopt dat beeld van ‘veilig en gelijkgestemd’ maar zeer ten dele. En is de reden van geloof ook waarom je goede boeken leest en kunst kijkt of cabaret; om even herinnerd te worden aan wat belangrijk is, om een tegenover tegen te komen die je bepaalt bij wie je eigenlijk bent, om in de spiegel te kijken en je eigen mooie woorden weer eens even te wegen. Niet door een genadeloze lat aan te leggen op je leven, maar in een ruimte van genade onder ogen te zien waar je staat. En nee, dat gaat ook meestal niet goed. Maar er is ruimte, ruimte om te onderzoeken.
Ruimte voor kritiek op de macht ook. Om ook het handelen van de gemeenschap te bekritiseren, ook als je niet de macht hebt binnen die club. Omdat je zelf ook kunt lezen en denken en dit soort teksten in die boeken staan waardoor je kunt concluderen dat er mooie woorden worden gesproken maar er niets van klopt. Waardoor je zelf gevraagd wordt om de balans op te maken, steeds opnieuw. In wijsheid en genade en meedogen, en in eerlijkheid en naar de mate waarin je het enigszins kunt overzien. Oordeel niet, opdat je niet geoordeeld wordt – zegt Jezus van Nazareth. En toch zijn de zinnen die hij uitspreekt over hypocrisie ook nogal scherp. Dat je niet over iemand kunt oordelen, maar wel over iets – over hoe de dingen gaan. En dat er daarvan iets niet helemaal klopt.
Dus de teksten van de dag als mijn tegenover. Als mijn spiegel, én mijn support. Niet het een of het ander, maar het een en het ander. Zoals een goede partner dat is of vriend en vriendin. Een spiegel kunnen zijn en je support, liefde en ontmaskering – omdat ze in combinatie zo krachtig zijn.
Dat even voor de dag van vandaag. Een hele goede maandag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
