Je plek kennen
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Bewust van je plek – PopUpGedachte donderdag 2 april 2026
Je moet je plek kennen, is meestal een uitdrukking die bedoeld is om je een toontje lager te laten zingen. Je blaast hoog van de toren, het hele bedrijf moet anders of in de vergadering neem je de directeur onder handen – en dan is het al gauw. Je moet je plek kennen. Maar zou je het ook de andere kant op kunnen denken. Wees je eens bewust van je machtige plek. De keuzes die je dagdagelijks kan maken, de mogelijkheden die je hebt gekregen, alles wat aan je is toevertrouwd. Is het niet financieel, dan praktisch. Ik besefte me pas door het werk rondom vluchtelingen en migratie, dat ons paspoort echt een bizar ‘goed paspoort’ is. Zo werd dat genoemd. Een goed paspoort. Het betekende dat je een eindeloze hoeveelheid landen zo binnen kunt reizen, zonder moeilijkheden rond het langdurig aanvragen van visa. Zo’n sleutel tot de wereld zit gewoon in je zak, krijgt iedereen. Ja, zegt iemand, maar wat heb je eraan als je geen geld hebt om erheen te reizen. Nou, we behoren door de bank genomen ook nog eens tot de rijkste paar procent van de wereld. Zou je niet zeggen, denken nu sommigen. En die snap ik ook. Tegelijk is de zorg hier voor ons als burgers, de mogelijkheden van netwerk en werk en steun, het is enorm vergeleken met zoveel andere plekken. Dat je het grootste deel van wat je verdient in een bodemloze hypotheek moet scheppen, is een pittig ander verhaal. En toch, de mazzel van leven in Nederland – met alle mitsen en maren – mogen we ons ook bewust zijn. Zeker als het allemaal voor de toekomst niet zo zeker is.
Vandaag is het Witte Donderdag, zoals dat heet. De donderdag voor Pasen. De aankondiging van het lijden en laatste maaltijd van Jezus van Nazareth voordat hij morgen gekruisigd gaat worden. Hij is zich ook bewust van zijn plek, juist nu, alsof het bij hem ook is gegroeid. En dan stelt hij een voorbeeld aan ons allen:
In het bewustzijn dat de Vader Hem alles in handen had gegeven en dat Hij van God was uitgegaan en naar God terugkeerde, stond hij van tafel op, legde zijn bovenkleren af, nam een linnen doek en omgordde zich daarmee. Daarop goot Hij water in het wasbekken en begon de voeten van de leerlingen te wassen en ze met de doek waarmee Hij omgord was af te drogen.
Op een gegeven moment wordt je je bewust van je plek. Van je verantwoordelijkheid en vermogen en het vertrouwen wat je is gegeven. En met dat dit de rabbi gebeurt, legt hij zijn nette kleren af, slaat zich de eenvoudigste outfit om en begint met de nederigste job in huis. Het wassen van de voeten. Dat is de laatste les aan z’n leerlingen. Helemaal in lijn met eerder onderwijs dat hij gaf, maar nu tastbaar, voelbaar, ervaarbaar. En een uitnodiging.
Ben ik me bewust van mijn plek? Lukt het me? Of voel ik me vooral ongezien en miskend? Dat is een hardnekkig en bij zovelen van ons zo bekend gevoel. Niet gewaardeerd, niet geliefd, niet gezien. Het maakt ons niet de mooiste versie van onszelf, helaas. Dat gevoel. Zomaar gaan we jagen op meerwaardering, eisen om gezien te worden. Staan op onze strepen. En dat werkt zo vaak contraproductief.
De rabbi had alle reden om zich miskend en ongezien te voelen. De dag daarop zou een joelende menigte hem kruisigen zonder enige vorm van eerlijk proces. De hetze tegen hem was enorm. Ondanks al het grootse werk dat hij had verricht, zat hij daar met twaalf leerlingen en daarvan was er ook nog één een verrader. Alle reden voor zelfbeklag. Maar dat is er niet.
De grote vrijheid om te kiezen de liefde te zien van de Eeuwige. Het vertrouwen te voelen van God zelf. Het besef dat niemand je dit af kan nemen, hoe hard er ook geroepen wordt. En in dat alles dan dús de vrijheid hebben om je waardigheid af te leggen en de nederigste klus te doen. Omdat je niets meer hoeft te bewijzen. Omdat je precies dit hoopt te creëren – een wereld waarin we onze plek weten en die rustig kunnen afstaan omdat we daar niet van omvallen. Omdat het hoogst bereikbare alles te maken heeft met het eenvoudigste.
Hier is nog een hoop in te leren. Voor mij. Mogelijk ook voor anderen. Voor nu en voor vandaag; een hele goede donderdag gewenst. En vrede, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
