Alles gaat in stapjes
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Alles gaat in stapjes – PopUpGedachte maandag 1 juni 2026
Even twijfel ik over dat verkleinwoord, stapjes. Want na één oproep in de PopUpGedachte hier, om alvast te kijken naar de crowdfunding, zitten we al op dertig procent! Dat zijn reuzesprongen. Maar toch, alles gaat in kleine stapjes. Elke overweging, elke dag, elke verandering. Van vertrouwen vinden, tot vertrouwen delen, tot vertrouwen groeien. Vertrouwen in de weg, vertrouwen op de Eeuwige, vertrouwen in elkaar, vertrouwen in de ander. Maar wat zijn de stapjes dan?
Ik weet het ook niet. Dat is jammer, want het zou zo lekker zijn om alle stappen te beschrijven. Hoe het moet, hoe je bereikt wat je hoopt, hoe er iets van een eerlijker wereld in deze tijd al begint. Maar de route is altijd bochtig, het pad onzichtbaar – tenminste, verder dan het stuk dat voor je voeten ligt. En op het pad gebeurt het ook nog regelmatig dat je merkt dat je verdwaald bent. Dat je met vaste tred vooruit liep, strak de verkeerde kant op. En dan zijn er die zeggen: er bestaat geen verkeerde kant! Heus wel, misschien dat je die omweg nodig had om het een en ander te leren, maar er bestaat wel zoiets als een heilzame weg en een minder heilzame weg. Een bestemming die je ergens gaat brengen en een bestemming die de wereld zeker niet verder brengt. Maar wat dan wat is? Dat vraagt wijsheid.
Vanochtend in de tekst van de dag schrijft Petrus een soort stappenplan. En ik krijg m niet zo lekker ontcijferd nog, want wat betekent wat precies. Maar ik vind het wel intrigerend, dit staat er:
Doet daarom uw uiterste best om uw geloof te voeden met deugd, de deugd met kennis,
de kennis met zelfbeheersing, de zelfbeheersing met standvastigheid, de standvastigheid met godsvrucht, de godsvrucht met broeder- en zusterliefde, en de gezamenlijke genegenheid met liefde voor allen.
Doet daarom uw uiterste best, zegt Petrus. Waarom? Omdat we zomaar denken dat de wereld om ons draait terwijl we geroepen zijn om deel te zijn van de Eeuwige zelf, zegt hij. Deel van die zorgende, zonder aanzien des persoons, scheppend liefdevolle, vergevende inzet. En dat zijn dan Petrus stappen:
Geloof – als het cynisme wint, kunnen we het wel vergeten. Dus geloof dat het zin heeft, geloof dat je erbij hoort, dat je geliefd en bedoeld bent. En als je die in de pocket hebt, komt Petrus met de deugd. Volgens de katholieken zijn er zeven: iets met matigheid, rechtvaardigheid, naastenliefde, hoop en zo nog een paar. En wat ik wel aardig vind; daarna volgt pas kennis. Dus je kunt je hoofd vol hebben met kennis, maar als je het cynisme niet hebt afgeleerd en niet iets van de deugden hebt geoefend, heb je er nog niks aan. Geloof, deugden, dan kennis. En ja hoor, dan zelfbeheersing. We zijn geen kinderen meer, er is iets van dosering nodig. Hou dat maar eens vol. Precies: standvastigheid. Dan godsvrucht – moeilijk woord. Iets met dagelijkse praktijk van meditatie, of gebed, van ritmes en dagelijkse liturgie. Dan liefde voor elkaar, broederliefde – en zusterliefde heb ik er maar van gemaakt en liefde voor allen.
Ik geloof dat niet dat Petrus de bedoeling had om een handvest met zeven stappen naar wereldvrede te maken. Maar dat we groeien in stappen en dat voor het één vaak het ander nodig is, dat helpt me vanochtend. Als ik de moed verlies, kan ik mediteren wat ik wil, maar moet ik terug naar de zoektocht naar geloof. Als ik allerlei dingen weet, maar het me niet verder lijkt te helpen, moet ik misschien een stapje terug naar de deugden. En ja, standvastigheid, zelfbeheersing. Ze zijn nog niet zo eenvoudig. Maar het helpt alleen al om ze weer even te noemen. Zeker in een onzekere wereld. Met zoveel meningen en zoveel dingen waar je aandacht heen getrokken wordt. Ik spreek weer eens tegen mezelf hier – dus ik ga maar vandaag weer de rust, de aandacht en de standvastigheid zoeken. En vooral, voor alles; geloof. Waardoor ik weer even kan ademen, en waardoor elke weg gedragen wordt.
Dank voor alle support al in de crowdfunding, het samen op pad gaan. Vandaag de eerste officiële dag. Op hoop van zegen – of eigenlijk; in diep vertrouwen dat het allemaal allang gezegend is.
Voor nu en voor vandaag: vrede gewenst, vrede en alle geods.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
