Niet ongerust
Rikko geeft op de vroege ochtend inspiratie om de dag bewust te beginnen. Hij leest om 6 uur de teksten uit een oud kerkelijk leesrooster en zo rond 7 uur deelt hij de gedachte die dan op-popt. Elke werkdag te lezen en te beluisteren.
Tekst onder afbeelding
Niet ongerust – PopUpGedachte vrijdag 1 mei 2026
De dag beginnen met een dubbele ontkenning. Niet ongerust. Oftewel; gerust. Een staat van zijn waar we allemaal wel naar verlangen, denk ik zo. Gerust zijn. En dan zomaar: we zijn er niet gerust op. En terecht dat we er niet gerust op zijn, want de panelen van de wereld lijken te blijven schuiven. Politiek en klimatologisch. Daar kun je niet gerust op zijn. Dat komt niet vanzelfsprekend goed. En toch, daarbinnen: niet ongerust. Ook dat kan.
Gisteren werd de Peacewalk ontvangen in Arnhem. In een prachtige locatie met honderden mensen, de meesten daarvan met stralende ogen en moeie voeten. Met kunstenaars en zangers, met een kookgroep en nog veel meer.
En daar was Tim Lenders. Hij beklom de preekstoel voor zijn spoken word bijdrage. Een bekende Arnhemse artiest aan wie ik achteraf zijn woorden vroeg en ze meteen in de handen gedrukt kreeg. Deze passage wil ik jullie niet onthouden. Voor als je er niet gerust op bent.
“We zijn cynisch geworden. Wat kunnen wij er immers aan doen, vragen we halfgemeend. Een wandeling naar Jeruzalem lijkt ontoereikend. In de ogen van een scepticus misschien zelfs overbodig. Maar wat de geschiedenis telkens weer uitwijst is dat de echte verandering plaatsvind bij een onbaatzuchtige handeling, zo klein dat ze niet wordt opgemerkt dor de machtsmachine. Een plek in de bus, een stuk katoen in een spinnenwiel, vier voeten in een bad, het lezen van een boek, een zoen tussen twee mannen. Hele keizerrijken zijn ingestort door de meest normale handelingen. Want dat is vrede: in staat zijn om als mens normaal te kunnen handelen. En met elke stap die jullie zetten, met elke stad die jullie bezoeken en elke voorbijganger die jullie treffen, verleggen jullie een kiezel in de rivier. En wat elke corrupte machthebber gemeen heeft, is dat ze naar bergen kijken en niet naar kiezels. En als de rivier dan opeens ombuigt, is de stroom niet meer te houden.”
Dank Tim Lenders, dank Walkers, dank iedereen die het vertrouwen houdt dat het ertoe doet wat je zegt en wat je doet. Vandaag is de Dag van de Arbeid, en een dag van rust in de Nederlandse Peacewalk. Lijf, hoofd en hart zijn dankbaar. Zes dagen is er gelopen, meestal meer dan twintig kilometer per dag. Vandaag staat de Walk even stil. Althans; in Nederland. Want in Leuven en in Parijs maken Walkers zich op voor vertrek. Niel leidt de beweging vanuit Leuven, Joseph vanuit Parijs. Elk van beide groepen heeft de staf van Rogier in bezit. Het is tijd om ook daar op weg te gaan.
Vorig jaar op deze dag was ik in Jeruzalem. Samen met de poolse Slawomir, pelgrim ook. We waren onderdeel van een conferentie van duizenden Israeli’s en Palestijnen. Zestig Palestijns-Joodse vredes- en verzetsorganisaties kwamen bij elkaar om duidelijk te maken dat er wél een alternatief is voor oorlog, geweld, onderdrukking en vernietiging. En dat zij dat alternatief elke dag leven. Nu dit jaar loop ik hier, komen zij weer daar bij elkaar. Leg ik hier de voeten te rusten, verbinden zij zich daar weer in nieuw commitment voor een nieuw jaar – terwijl de bommen vallen, de drones vliegen en Palestijnen van huis en haard worden verdreven door kolonisten. Om maar iets te noemen.
Hoe kun je niet ongerust zijn? In de tekst van de dag zegt Jezus van Nazareth dit – als bijsluiter bij de aankondiging van zijn aanstaande executie: “'Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Ware dit niet zo dan zou Ik het u hebben gezegd, want Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden.”
Er staan ellendige dingen te gebeuren. Maar voedt je geloof met de weg van de rabbi. Die gaat niet over rozen en niet met macht en geweld. Die spreekt zich uit over onrecht, die reikt uit voor verzoening, die onderwijst vergeving en vormt zich zoals Tim Lenders kiezel-paradox. Tot een stroom die niet meer te houden is.
Vandaag leggen we hier de voeten op tafel. In Leuven, Parijs en Zuid Frankrijk gaan de voeten weer op pad. Thuis of op je werk zet je dingen in beweging. Dat je hart maar niet ongerust is – in een onrustbare wereld. In het vertrouwen dat we kiezels verleggen in de rivier. Elke dag een paar.
Tot zover vandaag. Een hele goede vrijdag gewenst – morgen gaat de tocht weer verder hier. Voor nu: vrede gewenst, en alle goeds.
Lees de teksten van de dag die als inspiratie dienden voor deze PopUpGedachte
Abonneer je hier op de dagelijkse melding in Whatsapp of Signal:
